محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )
1565
فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى )
و غيره سازند و زنان بر دست كنند [ 1 ] و بمعنى زهره و يارا نيز آيد . مثالش مهستى گويد بهر دو معنى : بيت جز زهره كرا زهره كه بوسد پايش * جز ياره كرا ياره كه بوسد دستش و در فرهنگ بمعنى مركبى از ادويهء ملينه كه اطباء به جهت مسهل سازند نيز آورده [ 2 ] و شاهد اين بيت عمادى شهريارى [ آورده ] : [ بيت ] از اشك چو ياقوت و زر بررخ خويش * اين خستهجگر مفرح و ياره كند و حكيم انورى نيز مؤيد اين معنى گويد : [ بيت ] زمانه جمله چو بيمار بيم حادثهاند * ز پاس و بأس توشان ياره باد و معجون باد ياوه - [ بفتح واو ] و يافه - هر دو بمعنى گمشده . و هذيان و هرزه و بيهوده باشد . بمعنى اول امير خسرو [ گويد ] : [ بيت ] گفت با شه كه من بدولت شاه * يافتم هرچه ياوه گشت ز راه و بمعنى دوم استاد ابو شكور فرمايد : [ بيت ] نبايد كه خسرو بود ياوهگوى * بدشمن دهد ياوهگوى « 1 » آبروى و بمعنى سوم شاعر گويد : بيت ابر باشد كه ياوه مىگريد * رعد باشد كه خيره مىخندد و فخر الدين نيز به اين معنى گويد : [ بيت ] مكن غمگين بياوه خويشتن را * مده در خويشتن راه اهرمن را يك دانه - يعنى گردنبند مرواريد كه
--> ( 1 ) - بجز « غ » : ياوگوى . ( 1 ) سوار ( عربى ) و يارق معرب آنست ( برهان ) . و در برهان معنى طوق هم دارد . ( 2 ) معرب آن يارج مشهور به ايارج ( برهان ) و در برهان معنى مقدار و اندازه هم دارد . ( اياره ، مصحف اماره . حاشيهء برهان ) .