و بمعنى قسمى از كتان نيز آورده [ 1 ] . هش - [ بضم هاء ] مخفف هوش كه مرقوم شد ببعض معنيها . بمعنى عقل و خرد شيخ سعدى گويد : [ بيت ] كه اى نفس با عقل و تدبير و هش * مكش بار تيمار و خود را مكش و بمعنى جان حكيم فرخى فرمايد : بيت مرد بيدين را از هيبت توهش نبود * در ميان تو واو باديه باشد هشتاد و بمعنى عقل نيز باندك تكلفى از اين بيت مىتوان فهميد [ 2 ] . مع الفاء هف - [ بفتح هاء ] كارگاه جولاهى باشد و فخر قواس بمعنى چوبى كه جولاهان در حين بافتن بر جامه زنند آورده كه بفترى گويند [ 3 ] . مع الكاف التازى هباك « 1 » - [ بباى تازى . به وزن مغاك ] فرق سر باشد . مثالش حكيم فردوسى گويد : بيت يكى گرز زد ترك را برهباك « 1 » * كز اسب اندر آمد همان دم به خاك و منصور شيرازى نيز گويد : بيت كسى كه سرننهد بر خط متابعتش * بتيغ حادثه بشكافدش زمانه هباك « 1 » هزاك - [ به زاى تازى . به وزن مغاك ] كسى باشد كه به زبان فريفته شود [ 4 ] . مثالش اسدى گويد : [ بيت ] همانا بچشمت هزاك آمدم * و يا چون تو ويله فغاك آمدم و در نسخهء ابو حفص سغدى بمعنى زبون آورده و اين بيت حكيم دقيقى را مؤيد خود آورده « 2 » :

--> ( 1 ) - « س » : هياك . ( 2 ) - جملهء اخير از « ن » است . ( 1 ) خيش . ( 2 ) در برهان بفتح اول معنى رفتن مقابل آمدن دارد . ( 3 ) شانهء جولاهى ( برهان ) . ( 4 ) و ابله و نادان را نيز گويند . ( برهان ) .