محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )
1450
فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى )
خوانند . * [ 1 ] . نيو - [ بكسر نون و ضم ياى حطى ] نوعى از دارچينى باشد كه به عربى آن را قرفه گويند [ 2 ] . نؤو - [ بفتح نون و ضم همزه كه به صورت واو مرقومست ] خرماى تر باشد در شرفنامه و ادات . ناژو - [ بضم زاى فارسى ] نام درخت كاج كه به عربى صنوبر خوانند [ 3 ] . نازو - [ بضم زاى تازى ] نام يكى از طيورست [ 4 ] . مثال هر دو لغت را [ 5 ] عبد المجيد گويد : شعر « 1 » چو بر ناژوسرايان گشت نازو * بصحرا شد گرازان گور و « 2 » آهو و استاد كسائى نيز گويد « 3 » : بيت نازو بنارون بر سارى به نسترن بر * قمرى بياسمن بر برداشتند آوا و ديگر گربه را نيز نازو گويند چنان كه « 4 » شيخ آذرى گويد : بيت چون قسمت ارزاق كند شير فلك را * باورجى خوان « 5 » تو كند نعره كه « 6 » نازو « 7 » و ناجو نيز گويند * . [ 6 ] . نهيو - به وزن و معنى نهيب مرقوم . مثالش هم او [ 7 ] گويد : شعر « 1 » چو سايبان شه نيمروز سر برزد * ز تختگاه افق خورد شاه شام نهيو نشتو - [ بشين معجمه و تاى قرشت . به وزن بدخو ] نام مردى . كذا فى زفانگويا .
--> ( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - واو از « غ » و « ك » است . ( 3 ) - كلمه از « غ » و « ك » است . ( 4 ) - اصل : چنانچه . ( 5 ) - « س » : خران . ( 6 ) - بجز « ك » : نعرهء . ( 7 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد . ( 1 ) ( نيسو ) ، نشتر حجام . ( برهان ) . ( 2 ) برهان ندارد . ( 3 ) ناجو . ( 4 ) بعضى گويند قمرى است . ( برهان ) . ( 5 ) يعنى : ناژو و نازو . ( 6 ) ناجو در برهان مرادف ناژوست كه كاج و صنوبر باشد . ( 7 ) يعنى : شيخ آذرى .