محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )
1279
فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى )
بيت فرو كن نطع آزادى برافكن لام درويشى * كه بالام سيهپوشان نماند لاف و لامانى « 1 » لگام - لجام . و نيز نام كوهيست در شام [ 1 ] كذا فى عجايب البلدان . مثال معنى دوم شيخ روزبهان فرمايد : بيت به حق جودى و لبنان و بوقبيس و لكام * به قدر خانهء معمور و مسجد اقصى و بمعنى كنگ و بيحيا نيز آمده . مثال اين معنى سوزنى گويد : بيت هرچند كه كنگيم و كلو كيم و لگاميم * دل بسته و تن دادهء آن دول غلاميم لمالم - مالامال باشد [ 2 ] . مثالش فردوسى گويد : شعر « 2 » نه از لشكر ما كسى كم « 3 » شدست * نه اين كشور از خون لمالم شدست و اين از تحفه منقولست . لجم - [ به وزن نجم ] گل سياه ته حوض و جوى كه لجن نيز گويند [ 3 ] . مثالش مولوى معنوى گويد در طريق اخذ گوهر شبچراغ : بيت « 4 » مىچرد در نور آن گوهر بقر * ناگهان گردد ز گوهر دور تر تاجرى بر در نهد لجم سياه * تا شود تاريك مرج و سبزهگاه و - بكسر جيم - نيز آمده و لژم نيز گويند - بزاى فارسى - . لزوم - [ بضم لام و زاء ] كمان نرمى كه بدان مشق كنند و كباده نيز گويند . مثالش سوزنى گويد : بيت اى ببازوى همت تو شده * مر فلك را كمان كمان لزوم
--> ( 1 ) - « ك » « ن » « الف » : لاف لامانى . ( 2 ) - « س » ندارد . ( 3 ) - « س » : گم . ( 4 ) - كلمه از « ك » است . ( 1 ) معرب آن لجام است در معنى كوهى بشام لكام است نه لگام . و برهان در معنى بيشرم و بىادب و بىحيا نيز لكام آورده است بجاى لگام . ( 2 ) يعنى : لبريز . لبالب . پر تا لبه . چنان كه از سر بخواهد شدن ( لغتنامهء دهخدا ) . ( 3 ) لژن . لوشن . حمأ ( عربى ) .