محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )

921

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى )

جلد سوم باب الغين مع الالف غوره‌با - يعنى آش غوره . و به عربى حصرميه گويند [ 1 ] . مثالش اثير الدين اخسيكتى گويد . بيت « 1 » تافته طبعى مكن بر سر خوان طمع * تا نخورى غوره‌با هم ز رخ ميزبان غوغا - بمعنى مشغله و كثرت باشد . شيخ سعدى گويد : بيت « 1 » آن فتنه كه روى خوب دارد * هرجا كه نشست خاست غوغا و در فرهنگ بمعنى انجمن و جمعيت آورده و به اين بيت سوزنى تمسك نموده : بيت « 1 » شه غوغائى غوغا شكن كز تير حكم او * بنات النعش بر گردون ز پروين بشكند غوغا مع الباء غاب - دو معنى دارد : اول حديث بيهوده و لاطايل باشد . مثالش استاد رودكى گويد : بيت تا كى برى عذاب و كنى ريش را خضاب * تا كى فضول گوئى و آرى حديث غاب دوم بمعنى بازماندهء خوردنى باشد [ 2 ] . مثالش شمس فخرى گويد : بيت يقين كه باشد سرمايهء غذاى وجود * ز خوان نعمت و احسان او بشارت غاب غژب - [ بضم غين و سكون زاى فارسى ] دانهء انگور باشد . مثالش هم او گويد [ 3 ] : بيت از دست مير شيخ سحاب ار نمىبرد * لعل و عقيق رويد از رز بجاى غژب

--> ( 1 ) - « س » ندارد . ( 1 ) برهان ندارد . ( 2 ) در برهان بمعنى بازپس‌افتاده و درمانده و سقط و خراب شده و از كار افتاده نيز هست . ( 3 ) يعنى : شمس فخرى . و كلمه در برهان معنى استخوان انگور و خوشهء خرما و قهر و خشم و غضب نيز دارد .