بمرتبه‌يى رسانيد كه فصحاى « 1 » عالم و بلغاى عرب و عجم در كلام معجز نظام « 2 » آن حضرت كه فوق كلام مخلوق و تحت كلام خالقست غريق بحر حيرت و سرگشتهء بيداى دهشتند . صلى اللّه عليه و على نبينا و آله اجمعين . اما بعد بر راى معنى آراى ارباب فطرت و دهاء و ضمير بيضا تنوير اصحاب فطنت و ذكاء مخفى نماند كه چون فقير حقير كسير القلب كثير التقصير بندهء ساهى جانى محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى المتخلص به سرورى در تتبع اشعار بلاغت آثار اكابر بسيار كوشيده بود و در ضمن آن لابد كتب لغات عرب و فرس آنچه در ميان بود ديده ، اما چون در تتبع اشعار بلغت فرس « 3 » بيشتر احتياج مىشد همت بر تفحص آن مصروف ساخت تا بتأييد ربانى و توفيق سبحانى در سنهء ثمان و الف شانزده نسخه كه تفصيل اسامى ايشان اينست « 4 » : اول شرفنامهء احمد منيرى تأليف ابراهيم قوام فاروقى ؛ دوم معيار جمالى افصح المتكلمين شمس فخرى ؛ سوم تحفة الاحباب حافظ اوبهى ؛ چهارم رسالهء « 5 » حسين وفائى ؛ پنجم رسالهء ابو منصور « 6 » على بن احمد الاسدى الطوسى ؛ ششم رسالهء « 9 » ميرزا ابراهيم بن ميرزا شاه حسين اصفهانى ؛ هفتم رسالهء محمد [ بن ] هند و شاه ؛ هشتم مؤيد الفضلاء تأليف محمد لاد ؛ نهم شرح سامى فى الاسامى الميدانى « 7 » ؛ دهم رسالهء ابو حفص سغدى ؛ يازدهم ادات الفضلاء تأليف قاضى خان بدر « 8 » محمد دهلوى ؛ دوازدهم

--> ( 1 ) « س » : فضلاء . ( 2 ) « ن » : بيان . ( 3 ) « س » : اشعار فرس ؛ « الف 2 » : بلغات . . . ( 4 ) « الف 2 » : اسامى آنها برين موجب . 5 و 9 بجز « الف 2 » : نسخه . ( 6 ) يا ابو نصر . ( 7 ) شرح السامى بنام « الابانة » است اما شارح را نمىشناسم . ( 8 ) كلمهء بدر در « ن » نيست .