طبيعت يكى هم اين است كه با خوردن شير تركيب تريپتوفان كه خواب‌آور است وارد مغز نمىشود و برعكس پس از خوردن شير مقدار مادهء تريپتوفان موجود در مغز بتدريج كاهش مىيابد . اين حادثه به اين دليل رخ مىدهد كه پس از خوردن شير ، مقدار جزئى تريپتوفان موجود در شير كه در تلاش براى ورود به مغز هستند توسط ساير امينو اسيدهاى مقدار موجود در شير احاطه و در بند مىشود و نمىتواند داخل مغز شود . ولى مثلا وقتى كه شكر خورده مىشود در يك مبارزه پيچيده‌اى مولكول‌هاى آن موفق مىشوند از سد مغز عبور كنند و على رغم اينكه ماده تريپتوفان در شكر وجود ندارد خوردن شكر باعث مىشود كه مقدار بيشترى مواد شيميايى آرام‌بخش در داخل مغز ايجاد شود . بهر صورت خوردن شير بىچربى علاوه بر اينكه خواب‌آور نيست بلكه مغز را بيشتر هشيار مىكند و انرژى مغز را به جنبش درمىآورد . زيرا شير مقدارى امينو اسيد تايروزين « 1 » به مغز مىرساند كه آن هم موجب تحريك توليد دوپامين « 2 » و نوراپى نفرين « 3 » مىشود كه موجب مىشوند تفكر و تمركز انسان صحيح‌تر و سريع‌تر گردد ولى شير با چربى كامل به علت وجود مواد چربى كه دارد باعث مىشود كه هشيارى و حدّت تفكر در مغز كاهش يابد . دكتر وورتمن معتقد است خوردن نصف ليوان شير بىچربى يا كم‌چربى ممكن است مواد شيميايى مغز را بيدار و فعّال كند ، اگر مغز با مواد شيميايى انرژىزا اشباع باشد ، خوردن شير بيشتر موجب هشيارى بيشتر نخواهد شد ولى باعث دوام هشيارى و تيزى تقويت تمركز مىشود .

--> ( 1 ) . Tyrosin . ( 2 ) . Dopamin . ( 3 ) . Norepinephrin .