اثر سلنيوم در مبارزه با آرتروز اولين گزارشهايى كه دانشمندان در مورد آثار مثبت سلنيوم براى كاهش درد آرتروز دادند در سال 1980 منتشر شده است و متعاقب اين اظهارنظرها تحقيقات متعدد و گسترده‌اى در نقاط مختلف جهان انجام گرديده كه در همهء آنها در مورد آثار مثبت سلنيوم روى ناراحتيهاى آرتروز مهر تأييد گذارده شد . يكى از اين تحقيقات را در اسكانديناوى دكتر Dr . U . Tarp انجام داد . اين محقق با همكارى عده‌اى ديگر از دانشمندان نمونه‌هاى خون 87 نفر بيمار مبتلا به آرتروز روماتيسمى را گرفته و مقدار سلنيوم موجود خون آنها را باهم مقايسه كردند . در اين مقايسه كمترين ميزان سلنيوم متعلق به بيمارانى بود كه مبتلا به شديدترين نوع آرتروز روماتيسمى فلج‌كننده بوده و مدتهاى درازى اين ناراحتى را داشته‌اند . درحالىكه بيمارانى كه مبتلا به آرتروز روماتيسمى ملايمى بوده و مدت كوتاهى اين عارضه را داشته‌اند مقدار سلنيوم خون آنها بالاترين مقدار در بين 87 نفر بوده است ولى به‌هرحال مقدار سلنيوم موجود در خون اين گروه از مقدار سلنيوم موجود در خون افراد سالم كمتر بود . در موارد متعددى از سلنيوم براى درمان آرتروز روماتيسمى استفاده شده است . در مورد عده‌اى فقط سلنيوم بتنهايى و در عده‌اى ديگر مصرف سلنيوم توأم با ويتامينهاى ضد اكسيدكننده‌ها نظير ويتامين و و و تزريق گلبول سفيد خون تجويز شده است . گزارشهاى نتايج تمام اين روشهاى درمانى آثار مثبت درمان را نشان داده است ولى نتايج استفاده از سلنيوم و ويتامينها و تزريق گلبول سفيد از همه بيشتر موفقيت‌آميز بوده است . انواع سلنيوم مصرفى درست است كه سلنيوم در رژيم غذايى داراى آثار مثبت است كه شمه‌اى از آن در اين بحث ذكر شد ولى بايد توجه شود كه انواع سلنيوم داراى آثار متفاوتى است . سلنيوم به انواع و شكلهاى مختلفى در بازار دارويى عرضه مىشود و شامل املاح