ادرار تجويز مىكنند . فرانسوىها و امريكايىها از ريشهء خطمى نوعى شيرينى اسفنجى درست مىكنند به اين ترتيب كه پوست ريشهء خطمى را كنده تا مغز سفيد آن ظاهر شود و آن را مىجوشانند تا نرم شود و شيرينى آن ظاهر شود و كمى شكر به آن اضافه مىكنند ، در نتيجه يك نوع شيرينى اسفنجى به دست مىآيد كه در پيك‌نيكها مرسوم است ، خورده شود . ماده اسفنجى ريشهء خطمى موسيلاژ است و همين‌كه در تماس با آب قرار گرفت باد كرده و تبديل به ماده‌اى ژلاتينى مىشود . در مصرف خارجى اين ماده ژلاتينى را روى زخمهاى ناشى از بريدگى و روى سوختگىها مىگذارند ، بسيار شفابخش است و اگر خورده شود براى رفع اختلالات معده و ناراحتىهاى تنفسى در ارتباط با التهاب گلو ، سرفه ، سرماخوردگى ، انفلوانزا و برونشيت مفيد است . در يك آزمايش علمى جديد نشان داده شده است كه خطمى توانايى گلبولهاى سفيد را براى بلع و از بين بردن ميكربها افزايش مىدهد « 1 » و به اين ترتيب به سيستم دفاعى بدن كمك مىكند و اين تجربه تأييدكننده شهرت تاريخ خطمى براى التيام زخم ، رفع ناراحتىها و عفونتهاى معدى و روده‌اى است . در يك آزمايش ديگرى كه روى جانوران آزمايشگاهى انجام شده نشان داده شده است كه خطمى در كاهش قند خون كمك مىكند بنابراين احتمال دارد كه در مورد انسان نيز در بيمارى قند مفيد باشد . اين موضوع جالب و قابل بررسى است . مقدار و نحوهء مصرف براى تهيه جوشاندهء ريشهء خطمى كافى است كه يك قاشق مربّاخورى ريشه خرد شده خطمى را در يك پيمانه آب ( 220 گرم ) 15 - 10 دقيقه ريزريز بجوشانيد و از اين جوشانده 3 پيمانه در روز بخورند . در مصرف خارجى ريشهء خطمى را بايد خوب نرم كوبيده و به قدر كافى به آن آب اضافه كرد كه مادهء ژلاتينى به دست آيد و آن را روى محل زخم و بريدگى يا سوختگى گذاشت . از جوشاند رقيق كه با مقدار كمى خطمى درست شده باشد به كودكان نيز ممكن

--> ( 1 ) . Phagocytosis