آكاسياى عربى گونه‌هاى مختلف اين درختچه را به‌طور كلى « آكاسياى عربى » مىخوانند . در عربستان ، افريقا و جنوب ايران مىرويد . در جنوب ايران انواع آن داراى نامهاى محلى مختلفى است ، از جمله در بندرعباس « كرت » ، بين بندرعباس و لار « سلم » و در بلوچستان « فولب » و همچنين در ساير نقاط بلوچستان گونه‌هاى مختلف آن را با نامهاى « چگرد » ، « تج » ، « طلع » ، « سيال » ، « ببله » ، « چش » ، « پالوس » ، « پلوزا » و . . . شناخته مىشود . به عربى نام عمومى آنها « ام‌غيلان » يا « مغيلان » است . در كتب طب سنتى با نامهاى « سنط » ، « صنط » ، « خرنوب مصرى » ، « ببله » ، « بابل » و « نب‌نب » نامبرده شده است . درختچه‌هايى هستند كه از آنها « صمغ عربى » گرفته مىشود . به فرانسوى Gommier , Acacia d'Egypte , Acacia d'Arabie و Gommier rouge و به انگليسى Egyptian acacia و Gum - arabic tree و Bablah گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Mimosaceae - Leguminosae جنس Acacia . داراى گونه‌هاى مختلفى است كه از آنها صمغ عربى گرفته مىشود منتهى از نظر خواص دارويى مرغوبيت آنها متفاوت است . انواع نامرغوب و كم‌اثر آن به مصارف صنعتى مىرسد . گونه‌هاى عمدهء آنها به شرح زير است : 1 . گونه Acacia senegal Willd . كه مترادفهاى آن Acacia rupestris Stocks . و Acacia verek Guill . et Perr . و Acacia trispinosa Stocks . مىباشد . درختچه‌اى است كه در جنوب شرقى ايران در بلوچستان با نام محلى « خور »