خرزهره درختچه‌اى است كه نام عمومى آن در ايران « خرزهره » است ولى گونه‌هاى مختلف آنكه در مناطق مختلف مىرويند با نامهاى محلى شناخته مىشوند از جمله در بندرعباس « گيش » و در بلوچستان « جاروجور » و در جزيرهء كيش « كيش » ناميده مىشوند . در كتب طب سنتى با نامهاى « دفلى » ، « خرزهرج » ، « سم الحمار » ، « ورد الحمار » ، « زقوم » ، « جبن » و « جبين » [ دهخدا ] ، « حبن » ، « حبين » [ ناظم الاطباء ] و « پهى » نامبرده شده است . به فرانسوى آن را Laurier - rose و Nerium و Nerion و Oleandre و به انگليسى Oleander و Rose bay و Rose - laurel مىنامند . گياهى است از خانوادهء Apocynaceae نام علمى آن Nerium oleander L . مىباشد . مشخصات خرزهره درختچه كوچكى است . برگهاى آن سبز تيره ، باريك ، نيزه‌اى كشيده ، چرمى به طول 25 - 10 سانتىمتر . گلهاى آن معمولا از خرداد تا پاييز به رنگهاى مختلف كه بسته به واريته‌هاى آن ، سفيد ، سرخ ، آتشين ، كم پر و پرپر مىباشد ، ظاهر مىشوند . اين درختچه ناخزان و هميشه سبز است . تكثير آن از طريق قلمه و يا از طريق خوابانيدن شاخه‌اى از آن انجام مىشود . احتياج به آفتاب كامل دارد و در مناطق بىباران در دورهء رويش بايد آبيارى شود . خرزهره بومى مناطق مديترانه‌اى است و در نواحى وسيعى از دنيا در خاور دور ،