صمغ اوشق از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خشك است . از نظر خواص معتقدند كه ضد تشنج است و بعد از آنغوزه از اين نظر مؤثرترين داروى گياهى است . براى تسهيل خروج اخلاط و بلغم مخصوصا در بيمارى آسم مرطوب كه حمله‌هاى آن به خروج اخلاط زياد منتهى مىشود مفيد است زيرا خروج اخلاط را آسان كرده و دوران حمله را كوتاه مىنمايد . گرفتگىها و انسداد كبد و طحال و دهانهء عروق را باز مىكند . در خوردن آن بايد رعايت احتياط را به عمل آورد و زير نظر پزشك مصرف كرد زيرا اسراف در خوردن آن به سبب باز شدن دهانهء عروق ممكن است تعادل جريان خون را مختل سازد و به همين دليل آن را مخلوط با داروهاى مسهل مصرف مىنمايد . خوردن آن با عسل براى صرع و فلج و خواب‌رفتگى اعضا و تشنج مرطوب امتلائى مفيد است . مقدار مصرف يا دوز آن براى اشخاص بالغ قوى 10 - 5 گرم ، براى اشخاص متوسط 5 گرم و براى اشخاص ضعيف 2 - 1 گرم مىباشد . غرغرهء محلول آن با آب گرم براى تشنج سرد امتلايى و بيمارىهاى دماغى سرد مرطوب مانند سرگيجه ، سستى ، لقوه و خفقانهاى سودايى و بلغمى نافع است زيرا بلغم را جذب و دفع مىنمايد . خمير آن با سركه براى رفع موى زايد در پلك چشم و رفع تيرگى ديد چشم مفيد است . اگر 5 گرم آن با ماء الشعير مخلوط شود كه غلظت آن در حد انگشت پيچ باشد و خورده شود براى تنگى نفس ، سختى تنفس و اگر با عسل مخلوط و خورده شود براى تنقيه سينه از رطوبتهاى لزجه ، سختى ترشح ادرار ، درد لگن خاصره ، دردهاى سياتيك و مفاصل مفيد است و همچنين اگر 5 - 2 گرم آن در آب گرم يا دم‌كرده‌هاى مناسب خيسانده شود و خورده شود براى درد لگن خاصره و تهيگاه ، درد كمر ، سياتيك و تحليل بادهاى جمع شده در معده ، خرد كردن سنگ مثانه و كشتن كرمهاى روده و اگر به تنهايى يا با سركه خورده شود براى ورم كبد ، طحال ، استسقا و سخت شدن بيضه‌ها مفيد است . اسراف در خوردن آن بيش از حد مجاز مضرّ است و موجب ايجاد خون در ادرار مىشود . در اين قبيل موارد براى معالج بايد از انيسون استفاده كرد . براى كليه نيز مضّر است و در صورت بروز عارضه در كليه مىتوان زوفا خورد . به‌هرحال حال بايد دقت كرد كه مصرف آن با احتياط و در حد مجاز و زير نظر پزشك باشد . روش تهيه اوشق مصفى : مقدار مورد نظر اوشق را گرفته نيم‌كوب كرده و در الكل 60 درجه با كمك حرارت حل مىكنند و محلول را با فشار از پارچه مىگذرانند و