فراسيون آبى در كتب قديم « فراسيون آبى » و « فراسيون اروپايى » و در كتب طب سنتى با نام « فراسيون مائى » نامبرده شده است . به فرانسوى Lycope و Pieds - de - loup و Marrubes aquatiques و به انگليسى Water horehound گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Labiatae نام علمى آن Lycopus europaeus L . و مترادفهاى آن Lycopus palustris Burm . و Lycopus vulgaris pers . مىباشد . مشخصات فراسيون آبى گياهى است علفى چندساله ، ساقهء آن 4 گوشه ، بلندى بوته گياه در حدود يك متر است . گلهاى آن كوچك سفيد و متعدد كه به صورت گروهى در نقطه‌اى بين محل اتصال دمبرگ با ساقه در اواسط تابستان ظاهر مىشود . برگهاى آن پهن مواج و برگشته كمى دراز ، بيضى نوك‌تيز با دندانهاى درشت در كنار برگها به طورى كه شكل برگ را از صورت بيضى خارج مىسازد . گياه يا به‌طور كلى معطر نيست يا عطر خيلى كمى دارد . اين گياه در كنار نهرها ، در باتلاقها و كنار آب‌بندها مىرويد و در محلهايى كه در باتلاق و يا در آب غوطه‌ور است ريشهء آن متورم مىشود . در مناطق مختلف اروپايى ، آسيا ، شمال افريقا و ايران مىرويد . در ايران در مناطق مختلف البرز در ارتفاعات ارنگه ، كرج و در مناطق شمال ايران در باغهاى بين