علف دندان به فارسى « علف دندان » و در كتب طب سنتى با نام « حشيشة الاسنان » آمده است . به هندى چيترا و چيتراكا گويند . به فرانسوى Dentelaire و Dentelaire d , Europe و Plumbagine و به انگليسى Toothwort و Lead Wort گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Plumbaginaceae نام علمى آن Plumbago europaea L . و مترادف آن Plumbago purpurea salisb . مىباشد . مشخصات علف دندان گياهى است علفى چندساله ، بلندى ساقهء آن 1 - 4 / 0 متر . برگهاى آن بيضى و موجى ، باريك و خميده ، در پايين ساقه بزرگ و دراز و در بالاى ساقه كوچك ، بدون دمبرگ و قاعده برگها ساقه را در آغوش گرفته است . سطح فوقانى برگها زبر به رنگ سبز تيره و سطح تحتانى آن سبز روشن است . گلهاى آن به رنگهاى سفيد و آبى و بنفش و قرمز كه در تابستان به صورت گروه چندتايى در انتهاى شاخه‌هاى گل‌دهنده ظاهر مىشود . ريشهء آن با طعم تند و گزنده در طب سنتى بيش از ساير اعضا گياه مورد توجه است و كاربرد دارد . اين گياه در مناطق باير و سواحل خشك اروپا در منطقه مديترانه و در شمال افريقا و غرب آسيا مىرويد . در ايران در مناطق شمال كشور ، در قزوين ، كوههاى ديارجان و در آذربايجان در جنگلهاى حسن‌بيگلو و در كردستان و خراسان به‌طور