از نظر طبيعت طبق رأى حكماى طب سنتى خيلى گرم و خشك است و از نظر خواص معتقدند كه مليّن و گرم‌كننده و محلل گازها و نفخ است . براى تنگى نفس و سرفه كهنه و نرم كردن سينه و اختناق رحم و صرع و بواسير و بيمارىهاى عصبى و ضعف معده و كبد و سپرز نافع است . قاعده‌آور مىباشد و اگر مخلوط با عسل خورده شود براى خرد كردن سنگ مثانه و كليه و باز كردن انسداد كليه و تسهيل زايمان و دفع سموم مفيد است . اگر مخلوط با سركه رقيق و مرّ مكى خورده شود براى خارج كردن جنين مرده و مشيمه نافع است و اگر با آب مخلوط كرده و بخورند براى رفع سوزش مجراى ادرار و بواسير مفيد است و اگر تا سه روز خورده شود به كلى رفع مىشود . اگر با روغن زنبق مخلوط و قطرهء آن در گوش ريخته شود درد گوش را تسكين مىدهد و ماليدن روغن زنبق مخلوط با باريجه براى كزاز و ضماد آن براى تسكين درد پهلو و كمر و تحليل دملها و خنازير و ضماد آنكه بر پشت زهار گذارده شود براى تسكين درد رحم مفيد است . باريجه براى اشخاص گرم‌مزاج مضرّ است و در مناطق گرم و فصول گرم نيز تجويز نمىشود و اگر لازم باشد ، مصرف شود بايد با روغن بنفشه و كافور مصرف شود . مقدار خوراك آن تا 3 گرم و براى دفع سموم كشنده تا 15 گرم است . جانشين آن از نظر خواص نصف وزن آن سكبينج است . هر وقت قصد خوردن صمغ باريجه باشد ، توصيه اين است كه آن را در روغن بادام تلخ و يا در آب سداب حل كنند و قبل از مصرف باريجه ، اگر از نوع توده‌اى و مخلوط با خار و خاشاك باشد ، بايد آن را ابتدا در آب گرم بيندازند تا باز شود و فقط قسمت روغن و صاف آن را كه روى آب مىآيد بگيرند و با پارچه‌اى بدون فشار صاف كنند و مصرف نمايند در صنعت از باريجه چسبى تهيه مىشود كه بىرنگ است و براى چسبانيدن شيشه ، الماس و سنگهاى قيمتى به كار مىرود .