آن براى تنگى نفس ، سرفه و خونروى از سينه نافع است . آشاميدن 12 گرم برگ خشك آن با سكنجبين و نمك مسهل سودا مىباشد و خوردن 5 گرم آن با سكنجبين براى تقويت اشتها بسيار مؤثر است . اگر دم‌كردهء گل آن با عسل خورده شود مدّر قوى است و رقيق‌كنندهء خون منجمد در مثانه ، معده و مسكّن دردهاى آن مىباشد . شياف آن در مهبل قاعده‌آور قوى و پاك‌كنندهء رحم است . ماليدن آب تازهء آن بر بيضه‌ها ، كنج ران و آلت تناسلى مرد براى تقويت نيروى جنسى مؤثر است . كمپرس آن به اين ترتيب كه پارچه‌اى را با آب دم‌كردهء آن خيس كرده روى موضع بگذارند براى رفع پيچيدگى عصب و رفع زهر جانوران سمّى مفيد است . اسراف در خوردن آن ايجاد سردرد و سنگينى سر مىنمايد از اين نظر بايد با سكنجبين و گل نيلوفر خورده شود . مضر دهانه معده است و از اين نظر بايد با بنفشه و انيسون و سكنجبين خورده شود . مقدار خوراك آن تا 15 گرم است و اگر گل بابونهء كبير يافت نشود براى تمام موارد فوق مىتوان از بابونهء صغير با دو برابر وزن يعنى تا 20 گرم هر خوراك استفاده كرد . براى اين كار 20 گرم گياه را در 1000 گرم آب جوش دم كرده و يك فنجان قبل از هر غذا مىخورند . براى كمپرس 60 - 50 گرم گياه را در 1000 گرم آب مىجوشانند . برگ و گل بابونه اثر كرم‌كشى نيز دارد و در دفع كرمك مفيد است چه با ماليدن دم‌كردهء آن در مقعد و چه با خوردن آن . گذاردن ضماد گياه روى پيشانى براى تسكين سردرد و همچنين در مورد ميگرن مفيد است . گرد سرشاخه گلدار گياه و تنطور آن حشره‌كش است . مطالعات جديد علمى دانشمندان در مراكز تحقيقاتى جهان بر روى گياه بابونه كبير با بررسى تاريخ تحولات گياه‌درمانى روشن مىشود كه گياه بابونهء كبير تا قبل از سال 1970 در محافل علمى گياه‌درمانى اروپاى شمالى و امريكا مورد توجه نبوده و اطلاعى از آثار شفابخش آن نداشتند درحالىكه از چند قرن قبل از ميلاد مسيح در مدارك طب سنتى حكماى يونان و ايران و ساير مناطق خاور براى بابونه كبير خواص درمانى زيادى نوشته شده است . پس از سال 1970 مطالعات و تحقيقات جديدى كه در مورد اين گياه در مراكز تحقيقاتى مغرب زمين به عمل آمد نشان مىدهد كه دانشمندان آن ديار به خواص درمانى بابونهء كبير وقوف يافته و معتقد شدند كه اين گياه