گل مريم در كتب طب سنتى « مسك رومى » و به فارسى « گل مريم » گفته مىشود . به فرانسوى Tubereuse و به انگليسى Tuberose گويند . گياهى است از خانوادهء Amaryllidaceae نام علمى آن Polianthes Tuberosa L . مىباشد . مشخصات گياهى است پيازدار بومى امريكاى شمالى و مكزيكو كه در خاور دور و ساير مناطق آسيا و اروپا نيز براى گلهاى زيبا و معطّر آن كاشته مىشود . مريم يكى از پرعطرترين گلهاى دنيا مىباشد . گلهاى آن خوشه‌اى سفيد و كمى مومى است ، برگهاى آن خطّى باريك دراز و نوك‌تيز مىباشد كه ساقه را در آغوش مىگيرد . بلندى گياه تا 60 سانتيمتر مىرسد . گلها معمولا در تابستان ظاهر مىشوند ولى با اجراى روشهاى باغبانى و كشت در محيط كنترل شده در تمام سال مىتوان گياه گلدار به دست آورد . تكثير آن از طريق تقسيم تورمهاى زيرزمينى است كه در پاييز انجام مىگيرد . ولى بايد توجه كرد كه معمولا اين قطعات زيرزمينى كاملا نرسيده‌اند و معمولا به ثمر رسيدن آنها مشكل است و پرورش آنها تخصص مىخواهد . بنابراين راه آسانتر اين است كه پياز آماده براى كاشت را مىخرند و مىكارند . اين گياه به آفتاب زياد احتياج دارد و در دوران رشد نيز مرتبا بايد آبيارى شود . روش كار اين است كه پس از خاتمهء دوران گل كردن بايد تورمهاى ضخيم گياه خارج شود و پيازهاى خيلى درشت آنكه