درخت گزانگبين به فارسى « درخت گزانگبين » و كردهاى آذربايجان غربى « گزگزو » گويند . در كتب طب سنتى با اصطلاح عربى « طرفا » و « طرفة المنّ » و « حطب احمر » نامبرده مىشود . و انگبينى كه از آن گرفته مىشود « جزمازج » و « گزمازج » و « جزمازق » گفته مىشود كه شبيه گال مازو مىباشد و به علت گرفتن انگبين از اين درخت است كه آن را درخت گزانگبين مىنامند . اين درخت را به فرانسوى به‌طور كلى Tamarix يا Tamaris و اين گونه را Tamaris manne و Tamaris mannifere و به انگليسى Manna و French tamarisk و Manna tamarisk گويند و گزانگبين را به فرانسوى Manne du desert مىنامند . گياهى است از خانوادهء Tamaricaceae نام علمى آن Tamarix gallica L . و مترادفهاى آن T . Mannifera Ehr . و T . mannifera var persica Bge . و T . gallica var mannifera Ehern . و T . nilotica var mannifera Schwein . از طرف گياه‌شناسان مختلف نامگذارى شده است . مشخصات گزانگبين درخت كوچكى است به بلندى 10 - 6 متر . قطر آن به 30 سانتيمتر مىرسد . داراى انشعابهاى زياد و چوب آن سخت است و برگهاى آن خيلى كوچك