ماميران كبير در كتب طب سنتى با نامهاى « خليدونيون » ، « حشيشة الخطاطيف » و « عروق - الصباغين » ذكر شده و به فارسى « زرده‌چاو » ، « زردچوب » و « ماميران » گفته مىشود . به فرانسوى Grande eclaire و Eclaire و Grande chelidoine و Herbe aux verrues و Herbe d'hirondelle و به انگليسى Greater celandine گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء خشخاش Papaveraceae ، نام علمى آن Chelidonium majus L . و مترادف آن C . sinensis DC . مىباشد . مشخصات گياهى است چندساله برگهاى آن به رنگ زنگارى يا سبز مايل به كبود كه به چندين قسمت تقسيم شده و هر قسمت دندانه‌دار مىباشد . گلهاى آن زرد است و بلندى گياه 100 - 40 سانتىمتر است . ميوهء آن سيليك دراز و باريك كه پس از رسيدن شكاف برمىدارد و دانه‌ها كه در داخل آن ميوه قرار گرفته‌اند ، ديده مىشود . در تمام گياه شيره‌اى به رنگ زرد نارنجى وجود دارد كه سوزانندهء پوست است و براى قطع ميخچه به كار مىرود . اين گياه در كنار پرچينها روى ديوارهاى كهنه و در كنار ساختمانها مىرويد . اگر گياه لاى انگشتان ماليده شود يك بوى سمى از آن متصاعد مىشود . اين گياه از گياهان سمى است و بومى اروپا و آسيا مىباشد . در ايران در مناطق شمال در گيلان ، رودبار ،