ميوه صاف كركدار است . تكثير اين درختچه از طريق قلمهء آن معمول است . اين درختچه در افريقاى شمالى و قفقاز تا مناطق هيماليا انتشار دارد . در ايران در ارتفاعات بالاى جنگلهاى شمال در جنگلهاى نور و كجور و گدوك و درهء تالار در 2400 مترى از سطح دريا ديده مىشود . تركيبات شيميايى از نظر تركيبات شيميايى در برگهاى تازهء گياه وجود اسيد سيانيدريك ( HCN ) گزارش شده است . در ميوهء انگور فرنگى تيغدار مقدارى قند [ شامل حدود 7 درصد دكستروز « 1 » و لوولوز ] و در حدود 5 / 1 درصد اسيدهاى آزاد نظير سيتريك اسيد ، ماليك اسيد و وينيك اسيد « 2 » و در ميوهء نرسيده سوكسىنيك اسيد ، كمى مواد آلبومينوئيدى ، تانن و . . . يافت مىشود . در تخم آن مقاديرى لعاب وجود دارد . خواص - كاربرد ميوهء انگور فرنگى به علت لعابى كه دانه‌هاى آن دارد ، ملين است و براى رفع يبوست مفيد مىباشد . اسراف در خوردن ميوهء انگور فرنگى مضر است و اختلالاتى بوجود مىآورد . انگور فرنگى از نظر دارويى معمولا به عنوان مدر ، خنك‌كننده و ملين مصرف مىشود و اغلب به حالت خام و نارس خورده مىشود . براى روش تهيه عصارهء انگور فرنگى به انگور فرنگى خوشه‌اى مراجعه فرماييد . انگور فرنگى سياه گونهء ديگرى از انگور فرنگى است ، به فرانسوى Cassis و Cassissier و Groseillier و به انگليسى Black currant گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Saxifragaceae ، نام علمى آن Ribes nigrum L . و مترادف آن Ribes boreale Turcz . مىباشد .

--> ( 1 ) . Dextrose ( 2 ) . Vinic acid