باريكى ختم مىشود . پوست آن به رنگ زرد طلايى خيلى ضخيم ، موج‌دار ، و داراى برآمدگىهايى مانند تاول درشت است ، قسمت عمدهء ميوه را پوست زرد و گوشت سفيد داخل پوست فراگرفته و تقريبا جايى براى پولپ ترش غير خوراكى وسط آن باقى نگذارده است . گل آن سفيد مىباشد . درختچهء بالنگ آب و هواى گرم و كمى مرطوب را دوست دارد و معمولا ازدياد آن از طريق قلمه است . قلمه را در اوايل بهار به فواصل 4 متر از هر طرف در محل اصلى مىكارند . درختچه را حتى الامكان در ارتفاع 5 / 1 متر نگه مىدارند كه به هر حال از باد و سرماى غير منتظره زمستانى منطقه صدمه نبيند . در برخى مناطق معمول است در پناه درخت زيتون مىكارند و در زمستان براى حفاظت از سرمازدگى پاى درختچه را خاك مىدهند . اين درختچه در شمال ايران تك و توك و در جنوب ايران بيشتر پرورش داده مىشود . در بعضى از مناطق از طريق خوابانيدن تكثير مىشود . ميوهء بالنگ 1 - گل درخت بالنگ تركيبات شيميايى از نظر تركيبات شيميايى در پوست بالنگ روغن فرّارى وجود دارد كه شامل ليمونن « 1 » ، ديپنتن « 2 » و سيترال « 3 » است .

--> ( 1 ) . Limonene ( 2 ) . Dipentene - Limonene ( 3 ) . Citral