شدند آنها را در شاسى به فاصلهء 10 سانتىمتر نشا مىكنند و اين نهالها زمستان را در شاسى مىگذرانند و در اوايل بهار به فاصلهء 25 سانتىمتر در مزرعه كاشته مىشوند . روش دوم كاشت پايه‌هايى از بوتهء توت‌فرنگى است كه براى تكثير جدا مىشود . اين كار در اواسط تابستان انجام و از پايه‌هاى مادرى جدا مىشوند . اين نهالها در خزانهء انتظار براى ريشه‌دار شدن كاشته مىشوند و پس از آن در اوايل پاييز در محل اصلى با فاصلهء 40 - 30 سانتىمتر منتقل و دوباره كاشته مىشوند . محصول اين پايه‌ها در خردادماه سال بعد برداشت مىشود . از يك قطعه توت‌فرنگى نبايد بيش از 3 - 2 سال محصول برداشت و پس از آن بايد مزرعه و خاك آن تجديد و آماده شود . تركيبات شيميايى از نظر تركيبات شيميايى در برگهاى توت‌فرنگى يك الاجىتانن « 1 » وجود دارد و رنگ قرمز ميوه مربوط به وجود پلارگونيدين - 3 - گالاكتوزيد « 2 » است . در ريزومهاى توت‌فرنگى در حدود 10 - 8 درصد تانن و گلوكوزيد فراگاريانين « 3 » يافت مىشود . در دانه‌هاى توت‌فرنگى در حدود 15 درصد وزن دانهء روغن ثابت وجود دارد . ميوهء توت‌فرنگى از لحاظ ويتامين C بسيار غنى است . در هريك صد گرم ميوهء خام توت‌فرنگى مواد زير وجود دارد : آب 9 / 89 گرم ، مواد چرب 5 / 0 گرم ، مواد قندى 4 / 8 گرم ، كلسيم 21 ميلىگرم ، فسفر 21 ميلىگرم ، پتاسيم 164 ميلىگرم ، ويتامين A برابر 60 واحد بين‌المللى ، ويتامين C 59 ميلىگرم و به علاوه داراى حدود يك درصد اسيدهاى آزاد نظير ماليك اسيد ، سيتريك اسيد ، وينيك اسيد و لاكتيك اسيد مىباشد . خواص - كاربرد در هند : ميوهء توت‌فرنگى به عنوان قابض و مدر و ساقه‌هاى زيرزمينى آن در كشمير به جاى قهوه مصرف مىشود . دم‌كردهء برگ توت‌فرنگى در موارد اسهال و ناراحتىهاى مجراى ادرار خورده مىشود . از مخلوط برگ توت فرنگى و دارچين و وانيل دم‌كردهء بسيار مطبوعى مانند چاى كه فرح‌آور و مدر است تهيه مىشود . دم‌كردهء

--> ( 1 ) . Ellagitannin ( 2 ) . Pelargonidin - 3 - galactoside ( 3 ) . Fragarianine