تقويت هاضمه و جلوگيرى از حال به‌هم‌خوردگى صفراوى و بلغمى نافع است و خوردن پختهء آن در شير براى رفع درد دل به كار مىرود . خوردن پياز بتنهايى مانع تأثير داروهاى بد و سموم است و براى رفع ضرر گاز گرفتن سگ هار مفيد مىباشد ، براى اين كار بايد تا سه روز هر روز در حدود سيصد گرم خورده شود . ريختن قطرهء آب آن در چشم براى خارش و جرب پلك و آغاز نزول آب ( آب سفيد ) و با عسل براى زخم چشم و ضعف بينايى نافع است . ريختن آن در بينى پاك‌كنندهء دماغ و بوييدن آن براى رفع ضرر تعفن هوا مفيد است . چكانيدن آب آن در گوش براى رفع سنگينى شنوايى و طنين در گوش و پاك كردن چرك و تحليل باد آن مفيد است . خوردن آب و عصارهء آنكه با كوبيده شدن پياز به دست آيد در حدود 100 - 50 گرم براى عقرب‌گزيده مفيد است و ضماد كوبيده پياز كه در محل نيشزدگى عقرب گذارده شود ، خيلى نافع است . ضماد آن روى پوست اصولا خون را به طرف پوست جلب مىكند و رنگ چهره را درخشان مىنمايد . ضماد پياز پخته بتنهايى يا با داروهاى مناسب براى نرم كردن ورمهاى سرد و با زردهء تخم‌مرغ و يا روغن تازه يا پيه براى دفع دردهاى مقعده و خارش و تحليل ورم مقعده مفيد است . در تمام موارد مصرف ، پياز سفيد بزرگ مؤثرتر است تا ساير انواع . پياز براى گرم‌مزاجان مضر است و اسراف در خوردن آن موجب ايجاد فراموشى و نفخ و بادهاى غليظ و خلط غليظ و تشنگى و سردرد است ، براى اين كار بايد پياز را با آب و نمك شست و با سركه خورد و بعد از خوردن پياز براى اجتناب از ناراحتىهاى جانبى آن آب انار و كاسنى ميل شود . براى رفع بدبويى پياز مىتوان باقلا و يا گردوى پخته و يا نان سوخته خورد و پيازداغ يا پياز سرخ شده اين ناراحتىها را ندارد و بو نيز ندارد . تخم پياز خشك و گرم است و براى ازدياد نيروى جنسى مفيد است . ضماد تخم پياز براى جلوگيرى از ريختن مو نافع است ، مقدار خوراك آن تا 5 گرم است . اشخاصى كه در مقابل پياز حساسيت دارند و اشخاصى كه سابقهء خون‌روى و ناراحتىهاى پوستى دارند بايد از خوردن پياز احتراز كنند . نظرى به يافته‌هاى تحقيقات علمى جهان در دو دهه 80 - 70 در مورد خواص درمانى پياز : پياز گياه معجزه‌گرى است كه در رژيمهاى غذا درمانى از مهمترين عناصر براى مقابله و درمان بيماريها است . دانشمندى به نام دكتر