منتقل مىكنند ، به اين ترتيب غده‌هاى پياز محصول اين كاشت را مىتوان در خرداد ماه برداشت كرد . ( نوع پياز سفيد زودرس ) . كاشت پياز رنگى : هدف برداشت محصول پياز در مرداد و شهريور است كه در دوران زمستان مصرف شود ، براى اين كار مطمئن‌ترين طريق اين است كه پيازهاى كوچكى كه از كاشت بذر در سال قبل به دست آمده است در بهار در خاك مزرعه با فاصلهء 25 سانتىمتر فاصله خطوط و 15 سانتىمتر فاصلهء بوته‌ها كاشته شود و اين پيازها معمولا پس از 4 - 3 ماه قابل برداشت هستند و پيازهاى درشت خوبى در اواخر تابستان برداشت مىشود كه آنها را پهن مىكنند كه خشك شوند و به اصطلاح پياز انبارى خشك تهيه شود و در دورهء زمستان نگهدارى و مصرف مىشود . تركيبات شيميايى از نظر تركيبات شيميايى در پياز اسانس و سولفيدهاى آلى يافت مىشود . در فلسها و ورقه‌هاى پياز مواد كاتچول « 1 » و پروتوكاتچوئيك اسيد « 2 » وجود دارد . مقدار اسانس پياز در حدود 05 / 0 درصد تمام گياه است . در پياز يك مادهء محرك قلب وجود دارد . خوردن پياز قند خون را كاهش مىدهد و ترشح صفرا را زياد مىكند جزء عمدهء اسانس خام پياز مادهء آليل پروپيل دى سولفيد « 3 » است . شيرهء پياز تازه تا حدودى باكترىكش است . تزريق زيرجلدى 2 ميلىليتر عصارهء پياز براى هر كيلوگرم وزن خرگوش مقدار ترشح ادرار آن را از 13 به 26 ميلىليتر در روز افزايش داده است . در پياز مادهء عاملى به نام گلىكوليك اسيد « 4 » وجود دارد . از پوست پياز كوورستين خالص گرفته شده است . از پوسته‌ها و ورقه‌هاى قهوه‌اى خشك خارجى پياز فلاونوئيد « 5 » و ساير تركيبات فنلى گرفته شده و از پوسته‌هاى گوشتى وسط آن نيز مواد فوق الذكر به دست آمده است . در اعضاى مختلفه گياه اسيدهاى فنلى از جمله فنوليك اسيد « 6 » و تركيبات قندى

--> ( 1 ) . Catechol ( 2 ) . Protocatechuic acid ( 3 ) . Allylpropyl Disulphide ( 4 ) . Glycollic acid ( 5 ) . Flavonoid ( 6 ) . Phenolic acid