اسفناج در كتب طب سنتى با نامهاى « اسفاناخ » ، « اسپناج » ، « اسفاناج » نامبرده شده و به فارسى اسفناج گفته مىشود . به زبان فرانسوى آن را Epinard و به انگليسى Spinach گويند . گياهى است از خانوادهء غازپايان Chenopodiaceae جنس Spinacia داراى گونه‌هاى مختلفى است و نام علمى گونه خوراكى آن Spinacia Oleracea L . مىباشد . مشخصات گياهى است يك ساله و دوساله كه به احتمال قوى بومى ايران است و در روزگاران كهن در اوايل قرن پانزدهم ميلادى به اروپا راه يافته است . كوتاه است و پربرگ ، برگهاى آن كمى گوشتى و پهن و نرم به رنگ سبز تيره ، مجتمع نزديك به زمين كه به مصرف خوراك مىرسد و ضمنا مصارف دارويى دارد . در مناطق معتدله مىرويد در سرماى زمستان خوب مقاومت مىكند و به‌طور كلى دو نوع است نوع بهاره و نوع پاييزه . نوع بهارهء آن داراى بذر خاردار گوشه‌دار تيز و به اسفناج انگليسى معروف است و در اوايل بهار كاشته مىشود و نوع ديگر كه به هلندى معروف است داراى بذر گرد كروى است و خاك بسيار غنى مىخواهد و در پاييز كاشته مىشود . اسفناج چون مواد زيادى از خاك مىگيرد لذا خاك مزرعه بايد بسيار غنى و پرقوت باشد و بايد كود