نمىشوند درمىآيد . روح از راه‌هاى مختلف به چگونگى و كيفيت محيط زندگى خود پى مىبرد . بنابراين هرچه اين روند سالم‌تر و مناسب‌تر شكل بگيرد تكامل و ترقى و طول عمر عضو مغز بيشتر خواهد شد . مرگ مغز در تكاثف است نه در لطافت ؛ تكاثف جسم را به خاك مىكشاند و لطافت جسم را بالا مىبرد . چنين است كه بوسيله امواج الكترومنيتيك و امواجى كه شايد تاكنون كشف نشده ارتباط ميان عناصر ماده با روح بسيط برقرار مىگردد . در مبانى طب پايه به انرژى و قوا و راه‌هاى ارتباطى ميان جسم و روح اشارات زيادى شده است . اين انرژى و قوا و ارواح همه از جسم متصاعد مىشود اما آنچه كه موجب اين برانگيختگى مىشود و اين صعودكننده‌ها را كنترل و هدايت مىكند بحثى است كه از علم پزشكى مايه مىگيرد اما پس از اين مرحله از علم پزشكى خارج مىشود و بايد با روش ديگرى بررسى شود . براى تحكيم و تثبيت و ارتقاء نيروى تفكر و عقل و حافظه از علم پزشكى استفاده مىكنيم تا آن مرحله كه جسم بطور كامل در اختيار انسان ( روح ) قرار گيرد و خدمات لازم را براى سهولت زندگى روح در قفس مادى فراهم كند . از آن به بعد كار به طبيعى دانان و فيلسوفان واگذار مىشود . براى سهولت درك مطلب براى علاقمندان به علوم پزشكى ايرانى - اسلامى مثالى را عرض مىكنم تا در تنوير تفكراتمان كمك كننده باشد . توجه بفرماييد : در احاديث از قول معصومين ( ع ) بسيار در مورد مسائل قبر و انتقال انسان به زندگى بعدى سخن گفته شده است . جسم انسان در قبر واقع مىشود و چنانچه ان شاء اللّه عاقبت بخيرى در كار باشد پس از سؤالات فرشتگان دريچه‌اى از نور به قبر باز مىشود ، حالا تصور كنيد كه جسم ما قبر است و روح در اين قبر زندانى شده است . اينكه عرفا مىگويند قفس تن اشاره به همين معناست . روح در قفس تن محصور