زالو درمانى عضوى گاه در برخى از اعضاى بدن با مشاركت عضوى ديگر يا بدون مشاركت به علت‌هاى گوناگون انسداد و اختلالاتى در مسيرهاى تداركاتى خون و لنف بوجود مىآيد . در اين صورت لازم است زالو درمانى در آن عضو مستقلا انجام پذيرد . به عنوان مثال برخى عادت دارند كه بر روى عضوى خاص از بدن هنگام خواب تكيه داشته باشند . در طول ساليان دراز ممكن است عضو تحت فشار قرار گرفته و انسدادهايى در آن بوجود بيايد . مهمترين عضوى كه بايد در كهنسالى مورد توجه شديد باشد زانوهاست . زانوها در استوارى اسكلت بدن اساس تحرك و شادابى را پىريزى مىكنند . اگر زانوها سالم نباشند انسان از حركت بازمىماند و اخلاط غير طبيعى از خروج به موقع از بدن بازمىمانند و به تدريج زمينه بيمارىها فراهم مىشود . چنين است كه مردم قديم مىگفتند ، زانو قلب دوم است . اعضاى ديگر بدن چنانچه دچار مشكلى باشند لازم است پزشك پس از بررسى دستور زالو درمانى براى موضع خاص را بدهد . زالو درمانى عضوى ، براساس شناخت مسير عبور خون انجام مىگردد . براى بازدارندگى خون از عضو لازم است زالوها روى عروق تغذيه‌كننده عضو انداخته شود و براى پاكسازى عضو لازم است روى عروق ريز سياهرگى پس از عبور از عضو انداخته شوند . مهمترين معيار خونگيرى براى اعضاء تشخيص مسير عبور رگ‌هاست . برخى تصور مىكنند كه بايد زالوها روى موضع درد انداخته شود . حال آنكه زالو بايد با فاصله‌اى كوتاه يا طويل از محل درد انداخته شود تا خون را از موضع درد خارج كند . خون رسوب شده در محل درد ديگر قادر به ترميم و اصلاح كردن نيست و خون تازه‌اى بايد وارد شود و درد را از بين ببرد .