بدن به كم‌آبى بسيار مقاوم و محكم بار آمده‌اند در مقابل استسقاء نيز پرقدرت ظاهر مىشوند و به طبيب فرصت مىدهند كه با درمان‌هاى مناسب به دادش برسند . بنابراين اين فرمايش شيخ عليه الرحمه تنها در افرادى صادق است كه داراى مزاج خشك بوده باشند اما محكم و مقاوم نيستند و اين غلبهء خشكى و كم‌آبى و لاغرى بدن در اثر سوء مزاج خشك و درنتيجه ضعف بدن ايجاد شده باشد . بديهى است كه اين افراد به سرعت ضعيف و كم‌خون شده و حالت قبض و يبوست توأم با ضعف بيمار را به سرعت ناتوان كرده و مىكشد . شيخ عزيز ما ايرانىها در جائى ديگر نيز اظهاراتى فرموده‌اند كه شايد نقد آن فرمايشات نيز بتواند كمكى به درمان بيماران استسقايى كنند . مىفرمايند : اسهال براى اين بيماران مىتواند خطراتى داشته باشد . من عرض مىكنم درست است كه اسهال مىتواند خطراتى براى بيمار در بر داشته باشد ، اما آيا راهى قوىتر و مطمئن‌تر از روده‌ها براى دفع اخلاط و آب‌هاى بد گوهر و خبيث هست ؟ نمىشود كه همهء آلودگىها را از طريق مثلا دفع ادرار از كليه‌ها خارج نمود . بسيارى از مبتلايان به آسيت معده در استسقاى ذقى با تجويز برخى پزشكان داروهاى شيميائى ادرارآور قوى مىخورند و مىبينى كه به سرعت آب شكم تخليه شده و ظاهرا بيمار رو به بهبودى مىرود . شكم از آب تهى مىشود و بيمار بهتر نفس مىكشد اما اين خوشحالى ديرى نخواهد پائيد كه به بحرانى سخت‌تر بيانجامد . دوباره آب در شكم جمع شده و كليه‌ها اين‌بار بدليل آنكه تحت فشار داروها و قرص‌هاى شيميائى ادرارآور قوى به سختى از آنها كار كشيده شده است ناتوان مىشوند و مشكلى بر مشكلات بيمار افزوده مىشود . بهترين راه در اين حالت اين است كه همزمان داروهاى نرم‌كنندهء كبد و نوشداروهاى تصفيه‌كننده مايعات خبيث كبد و ساير داروهاى ضد سرطان كبد دست به كار شده و مقادير زيادى از سلول‌هاى بدخيم و سموم و اخلاط بدگوهر را هم از طريق كليه‌ها و هم از طريق اسهال دادن به بيمار از كبد خارج كنند . از نقد نظريات شيخ عليه الرحمه بگذريم و بهترين هديه و فاتحه ما براى ايشان اين باشد كه قول