دردهاى شديد شكمى ايجاد مىكند . چنانچه سنگ راه خروج صفرا را به روده ببندد كيسه متورم‌شده و مقدار زيادى مادهء صفراوى كه زهره ناميده مىشود از اطراف سنگ‌ها به كبد ريخته و وارد خون مىشود و يا كيسه را متورم نموده و بر شدت درد مىافزايد . در اين صورت طب جديد اقدام به درآوردن كيسهء صفرا مىنمايد كه معمولا محل زخم ناشى از درآوردن كيسه صفرا جوش نمىخورد و به زخم ناصور مبدل مىگردد و هميشه بيمار در داخل شكم احساس ناراحتى كرده و نمىتواند در برخى از حالات مثلا بر پهلو خوابيدن و يا بر پشت خوابيدن راحت باشد ، اين زخم‌ها مستعد تبديل به سرطان هستند . طب سنتى با روشى بسيار عالى سنگ‌ها را بدون در آوردن كيسه متلاشى كرده و از روده خارج مىسازد ، كه در كتاب جداگانه‌اى انتشار خواهد يافت . ورم كيسه صفرا در اكثر مواقع به علت وجود سنگ ، كيسهء صفرا ملتهب مىگردد . كيسهء صفرا با افزايش فشار درونى به جلد خود و سنگينى سنگ و ترشحات زهره كه به سختى به روده مىريزد و بسيارى در كيسه حبس مىشود ممكن است ايجاد درد شديد ، حالت تهوع و استفراغ و تب و فشار به اعضاى مجاور خود كند و اعمال آنان را تحت تأثير قرار دهد . ممكن است پارگى در جدار كيسه بوجود آيد . خوشبختانه درمان اين مورد به آسانى و با روش طب ايرانى به سامان مىرسد . عفونت كيسه صفرا علامت آن درد در ناحيهء معده و ناف به سمت راست ، تب و لرز ، بىاشتهايى ، يبوست و گاه اسهال و استفراغ و پريدگى رنگ و كم‌خونى . عفونت كيسهء صفرا گاه به صورت التهابى درآمده و باعث ناراحتى و درد شديد و استفراغ در بيمار مىشود ، معمولا پس از چند ساعت درد فروكش مىكند . ترشحات عفونى مىتواند از ناحيه‌اى كه گرفتار شده به سمت آوندهاى معده و اثنىعشر روان