معمولا در ارتباط با تومورهاى مغزى بسيارى از اخلاط از معده به سمت بالا حركت مىكنند و مقدارى نيز از مغز و جمجمه بسوى اندام‌هاى پايينى سرازير مىشوند كه در طول مسير ممكن است ريه‌ها و پرده‌هاى محافظ سينه را نيز آلوده كنند . در اين صورت بايد به‌گونه‌اى عمل كنيم كه اخلاطى كه از سر بيمار دفع مىكنيم به ريه‌ها و عروق نزديك قلب نريزند بخصوص اگر اين خلطها تند و تيز و داراى مادهء سوزان باشند . اگر اين مواد به ريه‌ها نريزند خطر چندانى ندارند ، چرا كه در اين حالت داروهاى اسهال‌آور به بيمار مىدهيم و با تنقيه و اماله و شياف مواد خلطى از بالاى بدن به پائين مىكشيم و آنها را دفع مىكنيم . امّا اگر خلطهاى پائين‌آمدنى خطرى را براى اندام‌هاى پائين‌تر مغز در بر دارند ابتدا داروى قىآور بايد به كار گرفته شود تا از حجم مواد كاسته گردد ، سپس هنگامى كه احساس كرديم نزول مواد از سر به پائين خطر آن‌چنانى در بر ندارد مسهل‌ها و شياف و تنقيه را از پائين و از مقعد شروع مىكنيم . داروهاى تناولى قبل از اسهال دادن يا همزمان با اسهال ملايم كمك زيادى به پخته كردن اخلاط و آماده كردن آنها براى خروج مىكنند . اينجا منظورم اخلاط مضر كل بدن در كنار اخلاط مغز است . بالاخره چنانچه در همهء اعضا اخلاط ناباب باشند در ايجاد خلطهاى مضر در مغز مشاركت مىكنند ، همان گونه كه گفتم اخلاط معده در صورت دفع نشدن به سوى بالا حركت مىكنند . حالا توجه كنيد در اين وضعيت كه بيمار مبتلا به تومور مغزى داراى ماده خونى قوى و غالب است ، خونگيرى را در همان ابتداى امر آغاز كرديم و به موازات آن پخته كردن خلط و اسهال دادن آن را در دستور كار قرار داديم لازم است داروهاى پزندهء خلطها هم داروهاى تناولى باشد هم مسهل و هم غرغره‌ها و عطسه‌آورها . بگذاريد علاوه بر رگ زدن روش‌هاى ديگر خونگيرى را هم مطرح كنيم .