سه روش معروف طب ايرانى براى خونگيرى عبارتند از : فصد ( رگ‌زنى ) ، حجامت و زالودرمانى . رگ‌هاى مرتبط با مغز عبارتند از : رگ قيفال ، رگ‌هاى پيشانى ، بينى ، رگ‌هاى اطراف گوش . فصد يا رگ‌زنى بايد در طرف مقابل عضو دردمند و گرفتار انجام شود . اوّل رگى كه در فصد زده مىشود رگ قيفال است امّا اگر وضع بحرانى باشد و فرصت كم ، رگ زدن از رگ وداج شروع مىشود . بديهى است كه تومور تنها از خون تغذيه نمىكند ، بلكه از مادهء خلطى كه در خون وجود دارد و خلط غالبى كه در نسوج و بافت‌ها ايجاد شده بهره مىگيرد . بنابراين رگ‌زنى همراه با مصرف داروهاى منضج و مسهل آن اخلاط صورت مىپذيرد . مقدار زيادى از خلطهاى سازنده بستر و زيستگاه تومور از طريق رگ‌زنى بيرون مىريزد ، امّا خود تومور بايد از ميان برود . چرا كه در هر فرصتى و به هر دليلى ممكن است بستر بيمارى دوباره ايجاد گردد ، تومور دوباره در بستر ايجاد شده رشد مىكند و تهاجم به بافت‌هاى ديگر را از سر مىگيرد . از سوى ديگر ترشحات خود تومور نيز زمينه را براى ايجاد سوء مزاج بعدى آماده مىسازد . لذا پس از خونگيرى و پاكسازى محيط اطراف تومور اعم از رگ‌هايى كه بوسيلهء فصد موقتا پاك شده‌اند و لنف و آوندهايى كه مواد غذايى خلطى را حمل مىكنند ممكن است دوباره گازهاى ايجاد شده در محيط مغز را بپراكنند و كم‌كم باعث ايجاد فشار و هواى گلخانه‌اى در مغز شوند . در اين صورت بايد داروهاى مؤثرهء گياهى و معدنى و غير از آن در فرصت بدست آمده به تومور نزديك شده و عمليات انهدام تومور را آغاز نمايند . چرا كه بيرون ريختن خلطهاى ناباب حلقهء محاصرهء غذايى را بر تومور تنگ مىكند . خون پاك و عارى از مواد خلطى بدجنس نه تنها به درد مصرف و تغذيه تومور نمىخورد ، بلكه سيستم ايمنى فعالترى عليه تومور تشكيل مىدهد . از آن گذشته ما