حاصل هضم ناقص غذا در مغز است ، ببخشد . در اين حالت بحرانى حجامت و زالودرمانى مىتواند بسيار مؤثر و مفيد واقع شود و در اين اعتدال بيمار احساس سبكى و فرح نمايد . بنابراين حالات معده و روده‌ها در اين بحران جدّى است و خروج مدفوع و ادرار و بادها از شكم به سوى اندام‌هاى دفعى در جهت كاهش فشار درون جمجمه مىتواند مفيد واقع شود و اخلاط مضر و نفّاخ را به پائين كشيده و مغز را از محاصره نجات بخشد و نيروى دفع‌كنندهء مغز را كه ناتوان شده توانايى بخشد . به كار بردن داروهاى عطسه‌آور در كنار مسهلات مناسب و سردى بخش‌هاى ملين مىتواند در كاهش فشار داخل جمجمه و دفع ترشحات آن كمك شايانى بنمايد . توجه كنيد كه بايد همواره راه‌هاى خروجى مغز مانند بينى و پوست سرباز باشد و انسدادى اگر در آنها هست بر طرف گردد . در اينجا مؤثرترين روش كه تأثير آنى خواهد داشت ، بزاق دهان زالوهاست كه در كنار ساير روش‌ها مىتواند كندى حركات خون را در مويرگ‌هاى مغز بر طرف كند و خون را رقيق‌تر كرده و فضولات را از جاى نيش خويش به خارج از جمجمه هدايت كند . در اين حالات بحرانى كه بيمار ممكن است به تشنج كشيده شود بايد ديد آيا به كار بردن داروهاى مخدر شديد و آرام‌كننده مانند ديازپام و امثال آنكه تشنج را آرام مىكند و هيجان آن را از ميان مىبرد مفيد است يا مضر ؟ به نظر من به كار بردن داروهايى مانند ديازپام و امثال آن زمانى مفيد است كه پاى تومور و غده در كار نباشد ، مگر تشنج به دليل بيمارىهايى مانند صرع بوجود آمده باشد . البته هنگامى كه بيمار در يك حالت بحرانى قرار گرفته و تشنج چه خفيف و چه شديد روىآور شده و در همان حال نبض نامرتب شده و گاه به شدت ضعيف مىشود مىتواند نشانه بروز قطع عصب تنفسى باشد كه بيمار را به كام مرگ مىكشاند در اين حالت هر نوع تلاش براى جلوگيرى از قطع عصب تنفسى لازم