چنانچه به دستورات آن عمل گردد حد اقل كارى كه مىتواند انجام دهد ، توقف بيمارى است آن هم بدون عوارض دردآور و مأيوس‌كننده . حقير با تكيه به سالهاى مديد تجربه در درمان اين بيماران همواره اين نكته را گوشزد كرده‌ام كه روش‌هاى تشخيص طب غربى مانند نمونه‌بردارى و مشابه آن اوضاع را وخيم‌تر مىكند و استدلالى كه دارم اين است : با اين پيش فرض كه همه انواع سرطان‌ها را شناسايى كرديد و هيچ‌گونه عوارضى نيز اين روش‌ها در بر نداشته باشد ، شناسايى نوع سرطان با توجه به اينكه علاج هيچ‌يك از آن‌ها در طب جديد ميسر نيست چه فايده‌اى دارد ؟ جز اينكه بيمار را با يك دردسر بزرگ روبرو مىكنيد و علاوه بر تحميل يك دوره درمان عذاب‌آور هزينه سنگينى را نيز بر آن‌ها بار مىكنيد ؟ آيا هيچيك از درمان‌هاى شيميايى براى بيمار ثمرى دارد ؟ به اعتراف همه صاحب‌نظران طب غربى علاج مطمئنى براى سرطان وجود ندارد . اما اين عجز و ناتوانى در طب ايرانى وجود ندارد . حد اقل اين است كه با روش‌هاى طب ايرانى نه تنها مىتوان رشد تومورها را با كمترين هزينه متوقف كرد و بر طول عمر بيمار افزود آن هم طول عمرى كه توأم با درد و رنج نباشد بلكه با توجه به غناى علمى طب كهن ايرانى مىتوان سرطان‌ها را به كلى درمان كرد . ولى متأسفانه به دليل عدم توجه به توانايىهاى شگرف طب ايرانى بيماران در رنج و تعب شديدى گرفتار انحصارطلبىهاى طب حاكم مىشوند و درحالىكه درمانشان نزديك و در كشور خودشان مىباشد متوسل به كسانى مىشوند كه همواره با صراحت اعتراف مىكنند كه درمانى براى سرطان ندارند .