از ريه ، پستان ، كولون ، ملانوم ، بيضه و كليه به نسبت ميزان امكان متاستاز ، و بعد از اينها از معده ، كبد ، تيروئيد ، رحم ، تخمدان و ساير اعضاء ممكن است سرچشمه گرفته و به مغز راه يابند . كارسينوماى پروستات مرى ، اوروفارنكس ، پوست ( به استثناء ملانوكارسينوما ) بندرت ممكن است در مغز انتشار پيدا كنند . علائم بالينى در كارسينوماى متاستيك مغز تفاوتى با گليوبلاستوما مولتى فورم ندارد . گليوبلاستوماى مولتى فورم تومور بسيار بدخيمى است كه مغز را بطور گسترده انفيلتره نموده و ممكن است قبل از اينكه جلب توجه نمايد به اندازهء نهايى رشد خود بزرگ شود . اين تومور ممكن است بخصوص در افراد جوان به سطح مننژيا ديوارهء بطن‌ها گسترش يابد تومور منظرهء رنگارنگ دارد و برحسب شدت نكروز و نوع تشكيل كيست و خونريزى جديد يا قديمى به رنگ خاكسترى منقوط ، قرمز ، نارنجى يا قهوه‌اى ديده شود . اين تومور بسيار پرعروق و در آرتريوگرام شبكه‌اى از عروق غير طبيعى نشان مىدهد كه ممكن است گاهى اوقات با همانژيوم اشتباه شود و نيز جابه‌جائى عروق طبيعى كه ممكن است در نتيجهء هر نوع ضايعهء توده مانند پديد آيد ، مشاهده مىگردد . از نظر بالينى علايم منتشر مغزى و تشنجات ( كه در 30 تا 40 درصد موارد وجود دارد ) معمولا در مدّت چند هفته تا چند ماه علائم كامل خود را بروز مىدهند . درمان افتراقى علاوه بر انجام ساير نسخه‌هاى تعديل مزاج و تمامى داروهاى مربوط به درمان تومور مغزى بايد ميزان تبريد ( سرد كردن ) و تخدير را بالا ببريم . سرعت رشد تومور را بايد در نظر گرفت و ميزان تبريد را بر همان اساس تنظيم نمود تا سرعت رشد تومور كنترل گردد و اين كار براى آن است كه فرصت لازم براى تدارك ديدن يك حمله