سرطانى از ساير بافت‌هاى بدن به مغز قوّت بيشترى دارد . علاج تومورهاى مغزى بوسيلهء گياهان دارويى با درمان سلول‌هاى سرطانى در برخى از بافت‌هاى بدن با هم مشابهت دارد . امّا بلاخره در تجويز داروهاى فرعى و رژيم غذايى از يكديگر متمايز مىشوند . ميان تومورها و سلول‌هاى سرطانى كه منحصر به بافت كبد و طحال مىشود تفاوت فاحشى در درمان وجود دارد . بخصوص سرطان‌هاى كبد بدليل حاكميت كيسهء صفرا در آن منطقه به داروهايى كه براى سرطان‌هاى مغز به كار مىرود واكنش مثبت نشان نمىدهند و در برخى موارد مىتوان ادعا نمود كه واكنش كبد سرطان‌زده به داروهاى ضد سرطان مغز كاملا منفى است و لازم است پزشك حاذق طب ايرانى از مصرف اين داروها خوددارى كند . يك نكتهء اميدواركننده به ذهن متبادر مىشود و آن نكته اين است كه درست است كه فضاى گلخانه‌اى و آلودهء مغز سرطان‌زده باعث بالا رفتن فشار جمجمه مىشود و يا تومورهاى مغز براى باز كردن جاى خود بافت‌هاى مغز را جابجا مىكنند ، امّا همين عوارض باعث نرمى تومورها شده و در نتيجه امكان نفوذ و اثربخشى داروهاى ضد سرطان و كنترل و سپس نابودى تومورهاى مغزى بسيار زياد مىشود . به اصطلاح عدو شود سبب خير اگر خدا خواهد . هنگامى كه داروها از طريق لنف و عروق وارد بافت مغز گرديد ، ديگر امكان متاستاز و كوچ كردن سلول‌هاى سرطانى به ساير نقاط بدن وجود ندارد ، چرا كه اين سلول‌ها خود در اثر فضاى نامطلوبى كه در جمجمهء بيمار بوجود مىآورند دچار فتور و سستى شده و بهاى ايذاء و اذيتى را كه به ميزبان خود يعنى مغز وارد مىكنند را با نابودى خود خواهند پرداخت . بنابراين فرض و فرض‌هاى ديگر تفاوت فاحشى ميان انواع سرطان‌هاى مبتلا به انسان با يكديگر وجود دارد . شناسايى اين تفاوت‌ها و توجه به وجوه افتراقى براى پزشك متخصص طب ايرانى بسيار حائز اهميت است و همين‌جا فرصت را مغتنم