شناسايى نشده و علّت عوارضى همچون سردرد و تهوّع و افتادن پلك و بىحسى نيمهء بدن و ساير عوارض ، تا مدت‌ها تشخيص داده نشود . معمولا بالاخره پس از دريافت انواع داروها و ملاقات با پزشكان متعدد كه از طرف خانواده براى معاينهء بيمارشان عوض مىشوند ، از سوى يكى از پزشكان وجود تومور و يا ضايعه‌اى در مغز شناسايى مىشود . اكثر تومورهاى مغزى در حفرهء جمجمه و نخاع تشكيل مىشوند كه رفتار اين نوع تومورها با دقت مورد شناسايى قرار گرفته است و اسامى خاصى در طب جديد براى آنها در نظر گرفته شده است . اكثر تومورهاى داخل جمجمه مربوط به گسترش سرطان‌هاى سيستميك به مغز و پوشش‌هاى مغز مىباشد . برخى از تومورها نيز مانند كرانيوفارنژيوم ، مننژيوم و پوريلوم تمايل به رشد در قسمت‌هاى خاصى از حفرهء جمجمه را دارند و بدين ترتيب رفتارهاى مشخصى از خود بروز مىدهند كه بر متخصصين مربوطه آشكار است . بايد توجه داشت كه گليوبلاستوما معمولا منفرد و داراى قدرت تهاجم است ، امّا تومورهاى متاستاتيك غالبا متعدد و داراى قدرت تهاجم يا فشار بر بافت‌ها هستند . برعكس تومورهاى خوش‌خيم مانند مننژيوم‌ها هميشه منفرد بوده و بواسطهء فشار ملايم بر ساختمان‌هاى طبيعى بافت عصبى علائمى ايجاد مىكنند كه در علم دردشناسى مورد توجه قرار گرفته است ، بنابراين بايد سرعت تهاجم تومورها و قدرت و شتاب پيشروندگى آنان مورد توجه قرار گيرد تا در تجويز داروهاى مختلف به كار گرفته شود . تومورهاى گروه گليوما يعنى گروه آستروسيتوما ، گليوبلاستوما بسيار شايع‌تر از دسته‌هاى ديگر مىباشند . به دليل اينكه اين تومورها ممكن است مختلف باشند عوارض گوناگونى از خود نشان مىدهند و اين حالت‌ها باعث اشتباه در تشخيص پزشك مىشود يعنى