ديدگاه طب ايرانى و سنتى مىباشد . يك پزشك متخصص علاج سرطان نمىتواند نسبت به درمان ساير بيمارىها بىاطلاع باشد . چرا كه سرطان از مجموعهء همهء بيمارىهاى ممكن در بدن انسان پيچيده‌تر و نشان و آثارى از علامات مخصوص هريك از بيمارىها را در بر داشته و آن‌ها را شامل مىشود . بنابراين يك متخصص علاج سرطان لزوما در علاج همهء بيمارىها نيز بايد تخصّص داشته باشد . تغييرات جسمى بيماران مبتلا به سرطان در اثر ترشحات سلول‌هاى سرطانى بر بافت‌ها و اندام‌هاى مجاور حائز اهميت است . برخى از سرطان‌ها تمايل شديدى به دست اندازى به اندام‌هاى دور تر را دارا مىباشند ، لذا آشنايى به نحوهء دست اندازى ( متاستاز ) و روش‌هاى مقابله با آن بسيار ضرورى و بلكه واجب است . يك نظريه مبتنى بر اصول طب ايرانى و پايه مىگويد ، هرگاه از يك نقطهء بدن تومور سرطانى سر برآورد ، بايد توجه داشت كه سراسر بدن مستعد سر برآوردن سرطان مىباشد . بنابراين امكان سرايت تومورهاى سرطانى و سلول‌هاى بدخيم به ساير اعضاء بدن وجود دارد و داروهاى ضد سرطان لزوما بايد سراسر بافت‌ها و نسوج بدن را از اين استعداد به سرطان ايمن سازد . اين ضرورت به اين خاطر است كه طبيب طب ايرانى و سنتى بتواند با فراغ بال به درمان سرطان بپردازد و بيم آن نداشته باشد ، هنگامى كه مشغول درمان موضعى يك تومور است جاى ديگرى از بدن دچار سرطان شود و يا تعدادى از سلول‌هاى بدخيم از تومور جدا شده و در جاى ديگر شروع به رشد و نمو كنند . بلكه بايد داروهاى ضد سرطان به‌گونه‌اى تنظيم شود كه اگر تعدادى از اين سلول‌ها براى فرار از فشار داروهاى ضد سرطان به نقطهء ديگرى كوچ كنند توان زيست و توليد و تجمع را نداشته و از بين بروند . يكى از نقاط ضعف روش‌هاى درمانى طب جديد و علمى غربى عدم توجه به مستعد بودن اعضاء ديگر بدن براى سرايت آن سلول‌هاست . نكته ديگر اينكه حملهء