عوارض شديد و گران‌قيمت مواجه مىسازد و چهره‌اى كريه و نازيبا از انسان به نمايش مىگذارد و اميد بقاى حيات را به حد اقل مىرساند ، به يك مكتب‌درمانى رو بياوريم كه دانه‌هاى حب شفاى خود را از طبيعت برداشته و معجون‌درمانى خود را در ظرف خودى پخته است و زمزمهء گرم‌كنندهء دماى آن دارو با ذكر و ياد خدا گرم شده است و شربت دارويى را مىنوشيم كه اگر شفاى خداوند بر آن مقرر گرديد تلخى مزهء دارو با شيرينى نام و ياد او كام را ملمّح گرداند و اگر چنانچه تقدير قادر متعال بر ختم زندگى دنيوى و تدارك سفر به جهان باقى بود با دست بيگانگان و با قيمت گزاف ، جان را به سختى از قالب تن خارج نساخته باشيم ، به تعبير ديگر اگر تقدير مرگ است چرا با دست ديگران به اين كار تن دهيم و تن ما آتشى گردد كه ديگ سرمايهء ديگران را به جوش آورد و آمال تحقيقاتى و مال‌اندوزى آنان را محقق سازد . بيائيد فرضيه‌هاى درمانى اجداد و نيكان خود را براى درمان سرطان تجربه كنيم و چشم از دهان ديگران برداريم و درّ و ياقوت انديشه‌هاى متكى به تجربيات هزاران سال گذشته بشر را به معرض امتحان بگذاريم . در اين معادله چند سود وجود دارد : الف - اگر به درمان اساسى بيمارى سرطان دست نيافتيم مثل اين است كه در شرايط كنونى بسر مىبريم با اين تفاوت كه هزينهء گزاف روزهاى پايانى زندگى نزديكان ما را دچار مشكل مضاعف نساخته و با چهره‌اى طبيعى و اميد به فضل خدا جان را به جانان خواهيم سپرد . ب - اگر داروهاى پيشنهادى طب سنتى ايران ناكار آمد بود و ناقص و تمامى نياز ما را براى تحقق درمان تأمين نكرد و يا احيانا مرگ‌آفرين شد ، درست شرايط مشابه فراهم آمده است با اين تفاوت كه ابزار مرگ‌آفرين بدست ديگران ساخته نشده است و اگر بناست بميريم چرا موش آزمايشگاه ديگران گرديم و چه بهتر كه تن خود را در معرض تجربيات بومى قرار دهيم .