دارچينى و مصطكى و امثال آن است . كنجد ، سمسم گرم و تر در آخر اول همراه با رطوبت اضافى و بعضى آن را گرم و تر در دوم گفته‌اند . مصلح ديرهضمى آن عسل و بو دادن كنجد است . خوردن آن با پوست باعث بدبوئى دهان و سردرد مىشود كه مصلح آن عسل است . كندر گرم و خشك در اول و پوست آن خشك تا سوم است . دودهء آن نيز گرم و خشك است . افراط در مصرف آن براى گرم‌مزاجان موجب جنون و جذام و بهق سياه مىشود و مصلح آن برنج و شكر مىباشد . براى خانم‌هاى باردار نيز افراط در آن جايز نيست و موجب سقط جنين مىشود . كندش ، ريشهء كارزان ، كندشه گرم و خشك در آخر سوم همراه با نيروهاى سمّى است . براى ريه مضر و نيز ايجاد غشى مىنمايد . و مصلح آن كتيرا و شير تازه است و مقدار خوراك داروئى آن يك دانگ ( 77 % ) گرم تا 2 دانگ مىباشد . مصرف 2 درم آن گرم‌مزاجان را به هلاكت مىرساند . مداواى فورى آن استفراغ با شير و روغن و تنقيهء قوى كه در آن حنظل باشد . بايد روغن گاو زياد ميل كنند اگر تشنج پيدا نمودند معالجه را از طريق تشنج خشك ادامه دهند . برخى اطبّا معتقدند علاج‌پذير نيست .