جلد پنجم تقديم‌نامه يادش بخير در دفتر تاريخ ذهن من نسيمى خنك وزيد او زنده است هنوز در لاىلاى فكر من و در تبسم اميدوار ناخوشان همهمه‌اى است ز نجواى عالمان وقتى كه نسخه به بيمار مىدهم . با اين‌همه شكست كه بر جان ماست و قلبى نجيب كه آماج كينه‌هاست گل‌واژه‌هاى سلامت ز راه مىرسند بيمار من ز بستر ناكامى و هلاك آرام به پشت‌بام مىرود آنجا نسيم بوى بهار مىدهد مردى به بام نشسته با مشعلى به كف مردى سترگ كه بر چشم و گوش خستهء بيمار من عشق و اميد و بوسهء بهيار مىزند . نامش هماره ستوده باد كه مهر اميد به نام نامى ( بقراط ) مىزند سيد محمد موسوى 22 / 1 / 1388