ملاحظه مىكنيد اولا داروها با دستكارى و اختلال در اعمال متابوليكى اعصاب CNS وارد عمل مىشوند . ثانيا پزشك هرگز به اين مساله نمىپردازد كه مثلا اگر جذب مجدد نوراپىنفرين و سروتونين كه يك عمل طبيعى است بيشتر از حد انجام مىگيرد عامل اصلى و اوليهء آن چيست و يا چرا بايد يكى از اعضاى طبيعى بدن يعنى سيستم عصبى CNS را تضعيف كرد ؟ به عبارت ديگر با روش درمانى مذكور ، عامل يا عوامل اصلى ايجادكنندهء بيمارى در بدن از بين نرفته و همچنان به تاثيرگذارى خود بر سلسله اعصاب و روان ادامه مىدهند ، به همين دليل است كه حتى پس از مدتهاى مديد استفاده از داروهاى ضد افسردگى ، با قطع دارو ، تقريبا تمامى حالات بيمارى دوباره بروز مىكنند و علاوه بر آن بيمار در اثر مصرف داروهاى مذكور دچار عوارضى از قبيل : ضعف ، سردرد ، عدم تعادل ، يبوست ، تهوع ، احتباس ادرار ، آريتمى قلبى ، بلوك قلبى ، MI ، CHF ، تارى ديد ، يرقان ، وزوز گوش ، تخريب گرانولوسيتها ، نارسائى كليوى ، نقصان هوش و حافظه « 1 » و . . . نيز خواهد شد . اما اگر چنين بيمارى به يك پزشك طب ايرانى مراجعه كند پزشك با بررسى علائم بالينى بيمار و با مشاهده علائمى مانند تيرگى رنگ چهره ، لاغرى ، يبوست ، رنگ سياه يا خاكسترى تيره بر روى زبان و حالتهاى بيمارى بوجود آمده ، متوجه مزاج سوداوى ( سرد و خشك ) بيمار و غلبه ماده مسموم و بيماريزاى سودا ( خلط سودا ) در قسمتهايى از بدن از جمله سيستم عصبى بيمار مىشود . بنابراين ابتدا با داروهاى حل‌كنندهء اين ماده ، و سپس مسهلهاى مربوطه و داروهاى تصفيه‌كننده ، اقدام به دفع و پاكسازى اين ماده از خون و ساير بافتهاى بدن مىكند ، در حقيقت بدون ايجاد اختلال در اعمال طبيعى ، بدن را در پاكسازى آلاينده‌ها و مواد زائد درونى كمك مىكند ، در كنار اين امر ، با غذاها و داروهاى تقويت‌كنندهء اعصاب كه همگى طبيعى و بدون عوارضند و حذف غذاهاى توليد كنندهء خلط سودا در بدن درمان را كامل مىكند . با اين روش بيمار پس از طى

--> ( 1 ) - فرهنگ اطلاعات دارويى صفحه 146 ، آثار نامطلوب داروها صفحات 389 ، 737