مقدار و تعداد آن همه و همه بستگى به ميزان سوء مزاج ، نوع آن و پايدار يا سست بودن بيمارى و نيز به نوع دارو و پايدار يا سست بودن مزاج دارو و مزاجى كه اقدامات پزشكى در بيمار ايجاد كرده بستگى دارد ، بعنوان مثال اگر بيمارى دچار زخم خبيث مانند زخم قانقاريا يا سرطان ظاهرى اعضاى بدن شده است شما بدنبال مزاج پايدار عليه بيمارى هستيد يا مزاج ناپايدار و سست ؟ پر واضح است كه دنبال مزاج پايدار عليه بيمارى هستيد . اگر دنبال مزاج ناپايدار باشيد و به يكباره مقدار زيادى از بيمار خون بكشيد ، بيمار ناتوان مىشود و تا مدّتى ديگر نمىتوانيد از وى خون بگيريد و از طرف ديگر چون زالودرمانى شديد بوده عمليات كنش و واكنشى بدن شديدا تحريك شده و بطور موقت يك مزاج سست امّا قوى را عليه خونگيرى بوجود مىآورد . در عين حال چون تا مدّتى قادر به خونگيرى نيستيد و بزاق دهان زالو در اثر واكنش بدن از بين رفته ، سلول‌هاى بدجنس شروع به رشد و تكثير مىكنند . امّا اگر هر روز و با تعداد كم حتى يك عدد در روز زالودرمانى كنيد ، ميزان بزاق زالو در بدن افزايش مىيابد و ايجاد پايدارى در خون و بدن مىكند و در نتيجه روز به روز سلول‌هاى بدجنس از بين رفته و بيمار روز به روز بهتر شده و شفا مىيابد ، آنگاه بر اساس ميزان بهبودى فواصل زالودرمانى را دو روز يك بار و بعد سه روز و همينطور فواصل را زياد مىكنيم تا زمانى كه بيمار به جامعه سالم باز گردد . گو اينكه اين بهبودى و علاج چند ماه يا بيشتر بدست آمده باشد ، امّا دست آخر بيمارى خطرناكى چون سرطان از ميان رفته و بيمار از مرگ حتمى نجات پيدا مىكند . در مقايسه با درمان طب اروپائى كه شامل عمل جراحى و شيمىدرمانى و پرتودرمانى و پيوند مغز استخوان و سرانجام مرگ است اين روش همچون ماه من تا ماه گردون و تفاوت آن از زمين تا آسمان است .