رگ‌زنى ( فصد ) رگ زدن از ميان 3 روش خون‌درمانى در طب سنتى نوعى خارج كردن اضافات خون در رگ‌هاست كه براساس تشخيص پزشك مبنى بر شناسايى جايى كه مواد خلطى مزاحم انباشته شده و باعث رنجورى شده‌اند انجام مىپذيرد . در مورد افرادى نيز كه به خاطر افزايش و غلبه خون مستعد دريافت بيمارىهاى گوناگون شده‌اند انجام مىپذيرد . بسيارى از بيمارىهايى كه از طريق زالودرمانى درمان مىشوند ، بوسيله رگ‌زنى يا فصد نيز مداوا مىشوند . سياتيك ، نقرس ، درد مفاصل ، واريس و پارگى مويرگ‌هاى شش‌ها و سكته و صرع و ماليخوليا و بواسير و ده‌ها بيمارى ديگر به وسيله رگ‌زنى علاج مىشوند . شايد نتوان به درستى ميان دو شيوهء زالودرمانى و فصد مقايسه به عمل آورد . تنها امتياز زالو وجود مادهء مؤثرهء ضد انعقادى در بزاق دهان اين جانور است . نكتهء مهم اين است كه در بسيارى از موارد بايد مزاج بيمار تخليه گردد ، آنگاه اقدام به رگ‌زنى نمود . يا در مواردى بايد خلط حاكم بر جسم بيمار را پخته و آماده دفع نمود ، سپس اقدام به رگ‌زنى كرد ، چه در غير اين صورت مقدارى از خلط فاسد در اثر رگ زدن رقيق شده و به جاى سكون در يك جا ، به سراسر بدن و مناطق مجاور جارى شده و باعث تشديد بيمارى گردد . در اين صورت پزشك ناچار است رگ زدن را به دفعات تكرار كند تا مقدار زيادى از خلط مزاحم را دفع كند .