بودن زالو اطمينان حاصل شود و از سوى ديگر بايد پس از مصرف زالو ، به وسيلهء نمك يا الكل از بين برود . محل دقيق انداختن زالو در پشت گوش‌ها كه طور معمول 10 عدد در هر طرف مىباشد . زالو هنگام مرگ خون تغذيه شده را پس مىدهد كه مشاهدهء آن براى متخصصان امر مىتواند شواهدى از بيمارىهاى داخلى بدن را به نمايش گذارد كه در ادامهء درمان بيمارى كمك شايانى به طبيب مىكند . پس از اطمينان از دست نخورده بودن زالو ، آنها را با آب معمولى چندين بار بشوييد و در محل مورد نظر بچسبانيد . زالو هنگام شروع مكيدن خون قدرى احساس سوزش ايجاد مىكند كه دقايقى پس از آن سوزش كم شده و از ميان خواهد رفت . هرگز نبايد زالو را هنگام مكيدن با دست كشيده و آن را با فشار از بدن بيمار جدا كنيد . اين امر علاوه بر آنكه بسيار مشكل است ، ممكن است باعث ماندن قسمتى از نيش زالو در بدن شده و ايجاد عفونت نمايد . بنابراين تا اتمام خون‌خوارى زالو بايد صبر كنيد . زالوها خودبه‌خود پس از سير شدن از پوست جدا مىشوند . ظرفى را قبلا آماده كنيد و كف آن را مقدارى نمك يا الكل بريزيد تا زالو به محض افتادن از بين برود و خون مكيده شده را پس دهد . اندازهء زالوهايى را كه براى سر و گوش به كار مىبريم كوچك و نازك باشد و طول آن يك بند انگشت يا كمى بيشتر نباشد . زالوهايى كه براى دست يا سينه و پشت