خلاصهء باب دهم باب دهم در تعبيرات و تعريفهاى پزشكى است . ابن هندو مىگويد : « و اضعان لغت ، پيش از بحث در علوم و صناعات ، بر همهء معانى و مفاهيم آگاهى نداشتند تا براى آنها نام و لفظى معين كنند . ازاين‌روى ، مستنبطان علوم و صناعات الفاظى را اختراع كردند تا با معانيى كه استنباط كرده‌اند مطابقت نمايد ، و هركه بخواهد كه بر هريك از اين صناعات آگاهى يابد ، نيازمند است كه آن الفاظ اختراع شده و اصطلاحات متعارف آن صناعت را بشناسد . و چون پزشكى با فلسفه اشتراك دارد « 72 » و حتى جزئى از آن به شمار مىآيد و صناعت منطق هم آلت براى فلسفه و براى هر علمى ديگر است « 73 » ، شايسته است كه در كتابمان الفاظ و تعبيرات منطقيان و فيلسوفان كه پزشك به آنها نيازمند است نخست بياوريم و سپس ، به بيان الفاظى كه اختصاص به صناعت پزشكى دارد بپردازيم . » . ابن هندو ، پس از اين مقدمه ، براى اين باب دوازده فصل به ترتيب زير مىآورد : فصل اول ، در الفاظ منطقى فصل دوم ، در الفاظ فلسفى فصل سوم ، در الفاظى كه اختصاص به مبادى پزشكى دارد . فصل چهارم ، در تشريح فصل پنجم ، در بيماريها فصل ششم ، در نبض فصل هفتم ، در آنچه از بدن بيرون مىآيد . فصل هشتم ، در داروها و غذاها فصل نهم ، در داروهاى مفرد و مركب فصل دهم ، در نامهاى غذاها فصل يازدهم ، در ذكر نامهاى غريب بيماريها و وزنها و پيمانه‌ها و مانند آن فصل دوازدهم ، در نكته‌ها و مطالب نادرى كه از فصلهاى گذشته ناگفته مانده است .

--> ( 72 ) . پيشينيان مىگفتند كه فلسفه ، طب روح و طب ، فلسفهء بدن است . « مطالعاتى دربارهء طب اسكندرانى در دورهء متأخر » ، مجلهء تاريخ پزشكى ، شمارهء 3 ، 1935 م . ص 418 . ( 73 ) . از همين جهت است كه در تعريف منطق گفته شده است : « منطق آلتى قانونى است كه مراعات آن ذهن را از خطاى در انديشه بازمىدارد . » حاشيهء ملا عبد اللّه بر تهذيب المنطق ، ص 23 ، و يا به‌قول حاج ملا هادى سبزوارى ، در آغاز اللئالى المنتظمة ( منظومهء منطق ) ص 5 : قانون آلى يقى رعايته * عن خطاء الفكر و هذا غايته