يك فرد 50 ساله به گونه ترميم مىشود كه عود مجدد آن در 60 يا 70 سال ديگر رخ مىدهد كه در آن زمان فرد مىبايست طول عمر اى معادل 110 يا 120 سال داشته باشد . با اين تعريف همزيستى و تطابق ساده ، انديشه طب سنتى شكسته‌بندى نسبت به بيمارىها واضح‌تر مىشود . در اينجا اندكى به فلسفه درمان در طب سنتى خصوصا شاخه شكسته‌بندى اشاره خواهيم نمود . انديشه درمان در اكثر مواقع با تعريف بيمارى همراه است . به طور مثال هدف حيات پايدار فرد مىباشد در طب چينى انديشه بر پايه حيات جاويد است . به همين مناسبت درمان نيز متناسب با آن تعريف مىشود و يا در بعضى از شاخه‌هاى طب هوناى ، اعتقاد بر اين است كه بيمارى تجلى اخلاقيات ناپسند آدمى است و براى درمان بايد به آن توجه كرد و يا در ساينتولوژى از حافظه سلولى براى تعريف بيمارى و درمان استفاده مىشود . طب غربى از يك الگوى ثابت و يك مدل مشخص براى درمان استفاده مىكند . طبق اين ديدگاه ما يك مدل كامل از انسان سالم ، استخوان سالم ، مفصل سالم و . . . . داريم و بايد بطور مثال استخوان آسيب‌ديده را دقيقا به همان الگويى كه مىشناسيم تبديل كنيم . اما طب سنتى بر پايه نوعى نگرش همزيستى بنا شده است .