" پزشك بايد در بسيارى از روش‌ها مجرب باشد كه " ماساژ " ( Rubbing ) مطمئنا يكى از آنهاست . چراكه ماساژ مىتواند سبب سفت شدن مفصلى كه شل شده و يا شل شدن مفصلى كه سفت و سخت شده است گردد . " در دنياى غرب ، پس از سقوط امپراطورى روم در سده‌ى پنجم ميلادى تحول عمده‌اى در رشته‌هاى پزشكى رخ نداد . در عوض ايرانيان به همراه برادران مسلمان خود در سرزمين‌هاى اسلامى ، به گسترش و پيشرفت اين علم همت گماشتند . در خلال قرون وسطى در اروپا اطلاع چندانى درباره فوايد ماساژ وجود نداشت و تنها از آن به عنوان يك وسيله تفريح و لذت استفاده مىكردند . اين هنر در قرن 16 ميلادى در اثر كوشش پزشكى فرانسوى به نام دكتر آمبرو پاره ( Amboroise - Pare ) مجددا احيا شد . در آغاز سده‌ى نوزدهم ميلادى فردى سوئدى به نام « پر هنريك لينگ » ( Per henrik ling به ايجاد آنچه امروز به نام ماساژ سوئدى معروف است اهتمام ورزيد . وى در اين روش از دانش خود در زمينه ورزش و فيزيولوژى بدن و همچنين از تكنيكهاى چينى ، مصرى و . . . استفاده كرد . در سال 1813 نخستين كالج آموزش