اصل موازنه ( هوموستازى ) تنظيم مىگردد . هوموستازى نوعى فرآيند خود تنظيم است كه به وسيله موادى مانند هورمون‌ها و ترشحات غدد درون‌ريز ( كه توسط مجموعه كورتيكو هيپوتالامو - هيپوفيز ، كنترل مىشوند ) ايجاد مىگردد . هر گونه تهاجم داخلى و يا خارجى به بدن سبب ايجاد تعديل جبرانى ( ناشى از افزايش يا كاهش فعّاليّت ) ، و به هم خوردن موازنه مزبور شده كه نتيجه آن تحريك واكنش‌هاى دفاعى بدن مىباشد . مصرف خوراكى اغلب تركيبات شيميايى نوعى تهاجم به بدن است . در شيمىدرمانى تهاجم به بدن با نوعى تهاجم پاسخ داده مىشود و نهايتا بدن انسان به صورت نوعى ميدان تاخت‌وتاز درمىآيد كه اين امر براى سلامت وى بسيار مضّر مىباشد . انسان جهت تغذيه ، توليد انرژى و تأمين اكسيژن به گياهان وابسته است و بين انسان و گياهان رابطه‌اى مكمل وجود دارد . ما جزيى از نوعى كل هستيم كه حيات ناميده مىشود ، به همين دليل هم مصرف فرآورده‌هاى گياهى براى انسان بىخطر مىباشد ( تنها استفاده نادرست از آنها مضر است ) . بقراط ( Hippocrates ) پدر پزشكى غرب ، مطالعات خود را روى 2 اصل اساسى پايه‌گذارى كرده است : اصل تشابه ( معالجهء هر چيز با همان چيز ، يعنى زهر با زهر ) و اصل تضاد ( تهيه پادزهر ) . امروزه دوّمين اصل كه كاربرد كاملا عملى دارد ، پايهء پزشكى نوين ( آلوپاتى يا معالجه با ضد ) گرديده است . كاربرد اوّلين اصل نيازمند آگاهى بسيار و موشكافانه است و سر منشأ تئورى تشابهات مىباشد كه در قرون وسطى توسط فيلسوف و شيميدان بزرگ Paracelsus ارائه گرديد . به علاوه اين روش پايه اصلى طب هومئوپاتى و آنتروپوزوفيك است . Paracelsus با بررسى مورفولوژى گياهان و ويژگىهاى متفاوت آنها ( مانند بو ، مزه ، محل رشد ، محيط ، خاك ) به اثرات درمانى گياهان پى برد . Rudolph Steiner و آنتروپوزوفيست‌ها روش‌هاى مشابهى را در زمينه بررسى گياهان به كار بستند . يافته‌هاى آنان به طور شگفت‌آورى دقيق و كامل بوده ، توسط پژوهش‌هاى علمى بىشمار مورد تأييد قرار گرفته است . نظريه‌هاى توارث و ژنتيك ، پيرامون نظم و هرج‌ومرج بحث كرده و چنين روشى را به شدت تأييد مىكنند . براساس اين نظريه‌ها ، قابليت سازگارى و بىثباتى در استفاده از اطلاعات ، جزء ويژگىهاى مهّم زندگى مىباشد . يك مجموعه زنده ( مانند سلول ، موجود زنده ، كلنى حشرات و يا يك گروه اجتماعى ) ، با مجموعهء معينى از عوامل بالقوه كه با محيط اطراف تقابل و تبادل دارند ، آغاز مىگردد . بنابراين جنين و انسان حاصل تمايز يك