فصل دوم رايحه‌درمانى ، نوعى روش درمانى چند سطحى پژوهش‌هاى علمى و رايحه‌درمانى نوين رايحه‌درمانى نوين در آغاز سده فعلى و به دنبال پژوهش‌هاى شيمىدان فرانسوى R . M Gattefosse ، به وجود آمد و از آن زمان تا كنون در كشورهاى فرانسه ، آلمان ، سويس و ايتاليا ، سخت مورد توجه قرار گرفته است . بسيارى از اين مطالعات به وسيله متخصصين علوم آزمايشگاهى و درمان‌گران تجربى انجام گرديده است . شمارى از پژوهش‌هاى انجام شده كه تا اندازه‌اى توسط جوّ علمى حاكم تحت فشار قرار گرفته است ، عمدتا و به شكل انحصارى مربوط به توانايى گندزدايى آنتىبيوتيك اسانس‌ها و اثرات آلوپاتى آنها مىباشد . با اين وجود از اوايل دهه 80 ميلادى و به دنبال پژوهش‌هاى دكتر Schwartz از دانشگاه Yale آمريكا و پروفسور Dodd و VanToller از دانشگاه Warwick انگلستان و با آگاهى بيشتر از مكانيسم بويايى ، مسيرهاى جديدى در پژوهش و آزمايش پيرامون رايحه درمانى به وجود آمد . اثر گندزداى اسانس‌هاى گياهى بعد از Pasteur ، اعتقاد به وجود عوامل خارجى ( مانند ميكروب‌ها ، هاگ‌ها و ويروس‌ها ) به عنوان عوامل بيمارىزا ، فرضيه اصلى و متداول طب گشت . با توجه به اين مطلب طبيعى بود كه نخستين پژوهش‌ها دربارهء اسانس‌ها ، روى اثرات گندزداى آنها صورت پذيرد . در