فصل اول تاريخچه گياهان خوش‌بو و عطرها از قديمىترين دوران تمدّن انسانى تا كنون ، از بخور گياهان خوش‌بو در نيايش‌هاى مذهبى روزانه ، در خلال آيين‌هاى مذهبى و نيز به عنوان نمادى از قداست استفاده مىشده است . به نظر مىرسد كه عطر همواره به عنوان لطف الهى روى زمين ، رابط بين انسان و خدايان ، شفيعى نيرومند و پرتويى از ذات و تجلّى خداوند مطرح بوده است . رايحه‌درمانى در مصر باستان رايحه‌درمانى حدود 6000 سال پيش از ميان سايه مه‌آلود معابد مصر كه زادگاه پزشكى ، داروسازى و عطرسازى مىباشد ، پديد آمد . كالاهاى گرانبهايى كه از سراسر دنيا به وسيله كاروان يا قايق به اين كشور وارد مىشد ، شامل سدر از لبنان ، گل سرخ از سوريه ، سنبل هندى ، مرمكى ، كندر ، لابدانوم و دارچين از بابل ، اتيوپى ، سومالى و حتى ايران و هند بود . در معابد ، كاهن مصرى با نظارت بر تداركات انجام شده به خواندن اوراد و ادعيه مىپرداخت ، درحالىكه وظيفه شاگردان مخلوط كردن اجزاء با يكديگر بود . پودر كردن ، خيساندن و ساير كارها چندين ماه و تا حاصل شدن عطرى مرغوب و قابل استفاده در تشريفات رسمّى ادامه مىيافت . ولى براى مصريان ، تنها جنبه‌هاى روحانى مهّم نبود . آنها اهميّت زيادى براى سلامتى و بهداشت قائل مىشدند و به اثر عطرها و مواد معطّر ، بر روى تن و روان كاملا آشنا بودند .